به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم
ز آسیب چه خس پوش بر جان بیش می لرزم
عزیزی خواری و خواری عزیزی بار می آرد
در آغوش پدر از چاه و زندان بیش می لرزم
ز عریانی خطر افزون بود رنگین لباسی را
من آن شمعم که در فانوس بر جان بیش می لرزم
به عمر جاودان نتوان مرا ممنون خود کردن
که من بر آبرو از آب حیوان بیش می لرزم
ازان چون گنج پنهان می کنم حال خراب خود
که من بر تنگدستیها ز سامان بیش می لرزم
کمان بال و پر پرواز گردد تیر بی پر را
در آغوش وصال از بیم هجران بیش می لرزم
مرا چون مور می دانند قانع خلق ازین غافل
که بر هر دانه از ملک سلیمان بیش می لرزم
ز من بلبل کند پهلو تهی صائب نمی داند
که من از باغبان بر این گلستان بیش می لرزم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر با ردیف «بیش میلرزم» نشان میدهد که جای ترس واقعی اغلب جایی است که ظاهری امن دارد. او بیشتر از نعمت و عزت میترسد تا از سختی: از چاهی که زیر خط پنهان مانده، از آغوش پدر برای یوسف، از وصالی که به هجران میانجامد، و از آبرویی که از آب حیات عزیزتر است. در پایان، خود را نگهبانی دلسوزتر از باغبان برای گلستان میخواند.
هوش مصنوعی: اکنون که خط (موی تازهرسته) گرد چهرهٔ یار پیدا شده، از چاه زنخدان او بیشتر میترسم؛ زیرا چاهی که رویش با خس پوشیده شده، برای جان خطرناکتر است. خطِ چهره همچون خسوخاشاکی است که روی چاه چانه را پوشانده و آن را پنهان و فریبنده کرده است.
هوش مصنوعی: عزت به خواری میانجامد و خواری به عزت. برای همین مانند یوسف، در آغوش پدر بیش از چاه و زندان میلرزم، چون ناز و عزت آغازِ گرفتاری است.
هوش مصنوعی: کسی که جامهٔ رنگین و آراسته دارد، بیش از برهنه در خطر است. من مانند شمعی هستم که درون فانوس بیشتر بر جان خود میلرزم.
هوش مصنوعی: با بخشیدن عمر جاودان هم نمیتوان مرا مدیون و منتپذیر کرد؛ زیرا آبروی خود را از آب حیات عزیزتر میدارم و بر آن بیشتر میترسم.
هوش مصنوعی: حال پریشان و ویرانم را مانند گنجی پنهان نگه میدارم؛ چون بر تنگدستیام بیش از دارایی و سامان بیمناکم و میترسم آن را از دست بدهم.
هوش مصنوعی: برای تیری که پر ندارد، کمان وسیلهٔ پرواز و دور شدن است. من نیز در آغوش وصال بیش از هر وقت از ترس جدایی میلرزم، چون همین وصال است که مرا به سوی هجران پرتاب میکند.
هوش مصنوعی: مردم مرا مانند مورچه قانع میپندارند و غافلاند که من بر هر دانهای بیش از ملک سلیمان دلنگرانم؛ یعنی همان اندک برایم گرانقدرتر از ملکی بزرگ است.
هوش مصنوعی: صائب، بلبل از من دوری میکند و نمیداند که من بیش از باغبان نگران و پاسدار این گلستانم و هیچ آسیبی به آن نمیرسانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.