گنجور

 
صائب تبریزی
 

شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش

لاله درکوه بدخشان گرنباشد گو مباش

سبزه تیغ تو می باید که باشد تازه روی

باغ ما را شبنم جان گرنباشد گو مباش

فرش ما افتادگی، اسباب ما آزادگی

خانه ما رانگهبان گر نباشد گو مباش

اشتها چون سوخت،دارد لذت مرغ کباب

خوان مارا مرغ بریان گر نباشد گو مباش

شور بختی وقت حاجت می کند کار نمک

سفره ما را نمکدان گر نباشد گو مباش

ما که چون دل گوشه ای داریم از گلزار قدس

دامن صحرای امکان گر نباشد گو مباش

بی سرانجامی غبار لشکر جمعیت است

روزگار مابه سامان گر نباشد گو مباش

مرکب آزادگان تخت روان بیخودی است

توسن گردون به فرمان گر نباشد گو مباش

زینب ظاهر چه کار آید دل افسرده را؟

نقش بر دیوار زندان گرنباشد گومباش

این قدر دلبستگی صائب به زلف یار چیست ؟

نسخه خواب پریشان گرنباشد گومباش