چشم حیران را حجابش دام می داند هنوز
عاشق ناکام را خود کام می داند هنوز
کیست حرف بوسه بررویش تواند فاش گفت ؟
دیدن دزدیده راابرام می داندهنوز
بوی شیر خام میآید ز تنگ شکرش
بوسه را شیرین تراز دشنام می داند هنوز
دیده قربانیان را چشم آن وحشی غزال
در ره خود حلقه های دام می داند هنوز
عالم از شوخی نگردیده است درچشمش سیاه
وقت آزادی زمکتب شام می داندهنوز
هر چه می خواند زشوخی هافرامش می کند
کی زبان نامه وپیغام میداندهنوز؟
ناله گرمی نه پیچیده است گوشش راچوگل
عشق را بازیچه ایتام می داندهنوز
ساده لوح وطفل و بازیگوش وشوخ سرکش است
قدرعاشق را کی آن خودکام می داند هنوز
پختگان را گرچه افکنده است آتش درجگر
طبع صائب فکر خود را خام می داندهنوز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصف معشوقی نوجوان و ناپخته است که از شرم، نگاه عاشق را دام میپندارد و نگاه دزدیده را سماجت میشمارد. شاعر با تصویرهایی چون بوی شیر از دهان، شوق رهایی از مکتب، و فراموش کردن درس، کودکی و بازیگوشی او را نشان میدهد و نتیجه میگیرد که چنین معشوقی هنوز عشق را بازیچه میداند و قدر عاشق را نمیشناسد. در بیت پایانی، صائب با فروتنی میگوید که شعرش دل پختگان را سوزانده، ولی خود هنوز اندیشهاش را خام میداند.
هوش مصنوعی: معشوق از شدت شرم و حجاب، نگاه حیران عاشق را دامی برای خود میپندارد و از آن میگریزد. هنوز عاشقِ ناکام را کامیاب و به مراد رسیده گمان میکند.
هوش مصنوعی: چه کسی جرئت دارد سخن بوسه را آشکارا پیش او بگوید؟ او هنوز حتی نگاه پنهانی را پافشاری و سماجت میشمارد.
هوش مصنوعی: از دهان تنگ و شیرینش هنوز بوی شیر میآید، یعنی هنوز کودک و ناپخته است. او هنوز بوسه را شیرینتر از دشنام نمیداند و دشنام دادن را خوشتر میدارد؛ یا به تعبیر دیگر، بوسه را با دشنام یکی میگیرد.
هوش مصنوعی: چشم آن معشوقِ رمنده مانند آهوی وحشی، چشمان عاشقانی را که قربانی او شدهاند، هنوز حلقههای دامی میپندارد که بر سر راهش گستردهاند و از آنها میرمد.
هوش مصنوعی: به سبب شیطنت و شادی کودکانه، هنوز دنیا در چشمش تیره نشده است. او هنوز شام را هنگام رهایی از مکتب میداند، نه وقت غم و تاریکی.
هوش مصنوعی: از سر بازیگوشی هرچه میخواند از یاد میبرد. پس او هنوز کجا زبان نامه و پیغام عاشقانه را میفهمد؟
هوش مصنوعی: هنوز ناله سوزناکی مانند ناله بلبل که در گوش گل میپیچد، به گوش او نرسیده است. از این رو عشق را هنوز بازیچه کودکان یتیم میپندارد.
هوش مصنوعی: او سادهدل و کودک و بازیگوش و شوخ و سرکش است. چنین معشوقِ خودکامهای هنوز کجا قدر عاشق را میداند؟
هوش مصنوعی: هرچند شعر صائب جگر پختگان و اهل دل را آتش زده و سوزانده است، طبع او هنوز اندیشه خود را خام و ناپخته میشمارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.