دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار
پهن است درین دامن دشت آبله بسیار
از سختی ره زود شود آبله پامال
ورنه ز دل سنگ تو دارم گله بسیار
بارست به دل تهمت ناگاه، و گرنه
بر یوسف ما نیست گران سلسله بسیار
زنهار به هر چیز ملرزان دل خود را
کاین خانه خطر دارد ازین زلزله بسیار
چون صبح به این عمر تنک مایه مشو شاد
کاین یک دو نفس رانبود فاصله بسیار
نتوان سخن تلخ به شیرین دهنان گفت
ورنه ز لب لعل تو دارم گله بسیار
در زمین نیست گهر سنج، و گرنه
در پرده دل هست مراآبله بسیار
از خرده اسرار نشد هیچ کس آگاه
گم گشت درین ریگ روان قافله بسیار
پیمانه می کشتی طوفان زده باشد
بزمی که دراو هست تنک حوصله بسیار
گرآب حیات است، چو استاد شود سبز
چون خضر مکن مکث درین مرحله بسیار
گرد رمه افزون بود از فوج گرانسنگ
سر برکت هست نهان درگله بسیار
چون ریگ ز هر موج مراتخت روانی است
ایجاد کند شوق ز خود راحله بسیار
این دایره ها تابع پرگار قضا یند
صائب مکن از گردش گردون گله بسیار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با گله از سنگدلی و لب شیرین معشوق آغاز میشود و گلهها را به آبلههای راه تشبیه میکند. سپس به پندهایی دربارهٔ کوتاهی عمر، نلرزاندن دل، پرهیز از درنگ و ایستایی و ناشناخته ماندن اسرار میرسد. در پایان شاعر خود را از گلهکردن از فلک بازمیدارد، زیرا گردش گردون تابع تقدیر است.
هوش مصنوعی: از سادهدلی و بیخبری تو گلهٔ بسیار دارم. در پهنهٔ این دشت آبله فراوان است؛ یعنی رنجها و زخمهای راه عشق بسیارند و تو از آنها بیخبری.
هوش مصنوعی: سختی راه آبلهها را زود زیر پا له میکند؛ وگرنه از دل سنگین تو گلهٔ بسیار داشتم. گلهها مانند آبلهاند که پیش از آشکار شدن در سختی راه از میان میروند.
هوش مصنوعی: آنچه بر دل سنگینی میکند تهمتی است که ناگهان زده میشود، وگرنه زنجیر بر یوسفِ ما چندان گران نیست. یوسف از بند رنجی نمیبرد؛ رنجش از تهمت ناروا بود.
هوش مصنوعی: زنهار، دلت را از هر چیزی به لرزه نینداز؛ زیرا این خانهٔ دل از چنین زلزلههایی در خطر ویرانی است.
هوش مصنوعی: مانند صبح به این عمر کوتاه و اندک دلخوش مباش؛ میان این یکی دو نفس فاصلهٔ زیادی نیست. عمر صبح به اندازهٔ یک دم است و عمر آدمی نیز چنین کوتاه است.
هوش مصنوعی: به شیریندهنان نمیتوان سخن تلخ گفت؛ وگرنه از لب سرخ تو گلههای بسیار دارم.
هوش مصنوعی: در این سرزمین گوهرشناسی نیست؛ وگرنه در درون دلم آبلههای بسیاری مانند گوهر نهفته است. یعنی دردهای پنهان و ارزشمند من خریداری ندارد.
هوش مصنوعی: هیچکس از دقایق و نکتههای باریک اسرار آگاه نشد. در این ریگ روانِ جستوجو قافلههای بسیاری گم شدند.
هوش مصنوعی: در بزمی که کمظرفان و کمحوصلگان بسیارند، پیمانهٔ شراب مانند کشتی طوفانزده است. یعنی شراب در چنین مجلسی به آشوب و پریشانی میانجامد.
هوش مصنوعی: آب حیات هم اگر از رفتن بایستد سبز میشود و میگندد. پس مانند خضر در این منزل زیاد درنگ مکن و از ایستایی بپرهیز.
هوش مصنوعی: گردی که گلهٔ گوسفندان برمیانگیزد از گرد لشکر سنگین هم بیشتر است. در گله رازی از برکت نهفته است؛ یعنی در جمعِ فروتنان برکتی پنهان است.
هوش مصنوعی: مانند ریگ روان، هر موجی برای من تخت روانی است. شوق از خود مرکبهای بسیاری میسازد و عاشق را بینیاز از مرکب پیش میبرد.
هوش مصنوعی: این دایرههای گردون پیرو پرگار تقدیرند و به خواست خود نمیچرخند. ای صائب، از گردش فلک چندان گله مکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما را، ز دل، اندر غم دلبر، گله بسیار
دل را گله از ما که کند حوصله بسیار
پوئیم به سر در سفر عشق تو ره را،
پای دل ما کرده اگر آبله بسیار
یوسف نرود در بر یعقوب وگرنه،
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.