ناقص از کامل برد لذت ز دنیا بیشتر
دیده احول کند عیش دو بالا بیشتر
زشت راآیینه تاریک باشد پرده پوش
می رسد آزاربد گوهربه بینا بیشتر
گوشه گیران را مسلم کی گذارد روزگار؟
از گرانان می کشد آزار،عنقا بیشتر
هیچ باغ دلگشا چون جبهه واکرده نیست
می کشد صاحبدلان را دل به صحرا بیشتر
عمر در برچیدن دامن سرآمد سرو را
می کنند آزادگان وحشت ز دنیا بیشتر
چون زمین نرم از من گرد بر می آورند
می کنم هر چند بامردم مدارا بیشتر
آب گوهر می فزاید تشنگی چون آب شور
می تپد از تشنگان برخاک دریابیشتر
در سر بی مغز باشد باده را شور دگر
درنیستان می شود این شعله رعنا بیشتر
تلخ شد از کوهکن بر چشم شیرین خواب ناز
کارشیرین دل برد از کارفرما بیشتر
گشت از دشنام شوق آن لب میگون زیاد
گردد از تلخی می لعلی گوارا بیشتر
درسیاهی می توان گل چید از آب حیات
گریه راباشد اثر دامان شبها بیشتر
خانه های کهنه صائب مسکن مارست ومور
درکهنسالان بود حرص وتمنابیشتر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضادهای زندگی اشاره میکند و بیان میکند که نقص و نواقص گاهی لذت بیشتری از کمال به انسان میدهند. همچنین، تأکید میکند که زیبایی و خوشیها در شرایط سخت و تاریک قابل مشاهدهاند و انسانها در دلتنگی و سختیها بیشتر به زیباییها و لذتها وابسته میشوند. شاعر به بیثباتی زندگی و احساسات انسانها پرداخته و به سختیها و تلخیهای دنیای واقعی اشاره میکند، در حالی که از امید و زیباییها در دل سیاهیها سخن میگوید. احساس تنهایی و فشار زمان بر روی افراد نیز یکی دیگر از مضامین این شعر است. در نهایت، شاعر به توانایی انسان در مواجهه با مشکلات و پیدا کردن زیبایی در زشتیها و سختیها اشاره میکند.
هوش مصنوعی: کسانی که ناقص و ناتواناند، از چیزهای کامل و تمام لذت نمیبرند. کسی که بینایی خوبی ندارد، به زندگی و لذتها به شیوهای متفاوت و شاید عمیقتر نگاه میکند. به عبارت دیگر، افرادی که دنیایشان ناتمام است، ممکن است از زیباییها و لذتهای دنیا بیشتر بهرهمند شوند.
هوش مصنوعی: اگر چیزی زشت و ناپسند باشد، در یک آینه تیره و تار به خوبی قابل تشخیص نیست. اما وقتی که این زشتی در معرض دید قرار بگیرد، تأثیر بدی بر بیننده میگذارد و این آزار بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: آیا روزگار به کسانی که از دنیا کنارهگیری کردهاند، رحم میکند؟ آنها به خاطر فشار و سختی از سوی قدرتمندان، بیشتر در رنج و عذاب به سر میبرند.
هوش مصنوعی: هیچ باغی به زیبایی دلگشا و شگفتانگیز نیست که دلسوزان و صاحبدلان را به سوی خود جذب کند و آنها را به راحتی و آرامش در طبیعت بکشاند.
هوش مصنوعی: زندگی در دورانی که درخت سرو را شاخهزنی میکند، به پایان میرسد و آزادگان از دنیای مادی بیشتر غمگین و ناراحت میشوند.
هوش مصنوعی: وقتی زمین نرم و نرم است، من گرد و غبار به پا میکنم. اما هرچقدر که با مردم نرمخویی و مدارا کنم، بیشتر از آن استفاده میکنند.
هوش مصنوعی: آب شیرین باعث افزایش تشنگی میشود، درست مانند آب شور که تشنگان را به سمت دریا میکشاند.
هوش مصنوعی: در ذهنی که خالی از تفکر و درک است، نوشیدن شراب به نوعی شور و حال متفاوتی میخواهد، و این شعله شاداب و سرزنده در واقع در جستجوی چیزی بیشتر است.
هوش مصنوعی: از شدت سختی و مشقتی که کوهکن متحمل شده، خواب شیرینش تلخ شده و این وضعیت او را از دلبرش، که میتوانست او را خوشحال کند، دور کرده و بیشتر از کارفرما رنج میبرد.
هوش مصنوعی: از دشنامها و نارضایتیها، شوق و longing به آن لبهای خوشچهره بیشتر میشود و تلخیهای زندگی، به شیرینی و لذتهای دلنشین تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: در تاریکی میتوان گلهایی به دست آورد، زیرا اشکها میتوانند نشانهای از زندگی و حیات باشند و تاثیر آن در شبها بیشتر احساس میشود.
هوش مصنوعی: خانههای قدیمی جای زندگی ماست و در میان سالخوردگان، حرص و علاقه بیشتری دیده میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکه وحشت می کند ز آمیزش ما بیشتر
دردل سودایی مامی کند جا بیشتر
توسن سرکش چو میدان یافت طوفان می کند
شورش مجنون شد ازدامان صحرا بیشتر
آنچنان کز برگ ،بوی گل سبک پرواز شد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.