مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند
خون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
گردیده است آب دل رهروان عشق
تا از پل شکسته امکان گذشته اند
فردای باز خواست چه آسوده خاطرند
امروز آن کسان که ز سامان گذشته اند
از صدر تا رسند بزرگان به آستان
از عالم آستانه نشینان گذشته اند
پروانه حلاوت افکار صائبند
آن طوطیان که از شکرستان گذشته اند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ دشواری گذشتن از جان و دنیا در راه عشق است. صائب میگوید مردان حق با خوندل از جان و از پل شکستهٔ این جهان گذشتهاند و آنان که از مال دنیا چشم پوشیدهاند در قیامت آسودهاند. سپس فروتنان آستانهنشین را از بزرگان صدرنشین جلوتر میداند و در پایان شیرینی سخن خود را از شکرستان هم برتر میشمارد.
هوش مصنوعی: مردان راه حق به آسانی از جان خود دست نکشیدهاند؛ بسیار رنج و غم خوردهاند تا توانستهاند از جان بگذرند.
هوش مصنوعی: دل رهروان عشق از سختی و ترس آب شده است تا توانستهاند از پل شکستهٔ این جهان ممکنات بگذرند. «پل شکسته» استعاره از دنیای ناپایدار و پرخطر است.
هوش مصنوعی: کسانی که امروز از مال و اسباب زندگی دست کشیدهاند، در روز بازخواست قیامت آسودهخاطرند، چون چیزی ندارند که از آن حساب پس دهند.
هوش مصنوعی: تا بزرگانِ صدرنشین از بالای مجلس به آستانه و جای فروتنی برسند، کسانی که از اول بر آستانه نشستهاند از این عالم گذشته و به مقصد رسیدهاند. یعنی فروتنی راه را کوتاه میکند و جاه و مقام مانع رسیدن است.
هوش مصنوعی: آن طوطیان سخنگو که از شکرستان شیرین گذشتهاند، مانند پروانه گرد شیرینی اندیشههای صائب میگردند؛ یعنی سخن صائب از شکر هم شیرینتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.