تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد
که دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد
قضا چو تیغ برآرد گشاده ابرو باش
که این سلاح ز چین جبین دو دم گردد
قدم ز دایره اختیار بیرون نه
که راه کعبه مقصود یک قدم گردد
نظر سیاه نسازد به ملک هر دو جهان
ز درد و داغ تو هر دل که محتشم گردد
گران بود به نظرها چو حلقه در مرگ
ز بار منت احسان قدی که خم گردد
به تلخ و شور چو زمزم کسی که قانع شد
چو کعبه در نظر خلق محترم گردد
ز حد خویش برون هرکه پای نگذارد
کبوتری است که پیوسته در حرم گردد
به نقش کم ز بساط جهان قناعت کن
که نقش کم چو شود چشم شور کم گردد
چو می توان به خوشی نقد وقت را گذراند
روا مدار که این خرده خرج غم گردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزی است دربارهٔ پاک کردن دل از نقشهای دنیا، تسلیم در برابر قضا و گشادهرویی در سختیها. شاعر قناعت، نگه داشتن حد خود و دوری از منت دیگران را مایهٔ عزت و آرامش میداند و آن را با تمثیلهای زمزم و کعبه و کبوتر حرم نشان میدهد. در پایان توصیه میکند که فرصت کوتاه عمر را به خوشی بگذرانیم و آن را در غم هدر ندهیم.
هوش مصنوعی: بکوش تا دلت از هر نقش و نوشتهای خالی و ساده شود؛ زیرا دل وقتی از نقشها پاک شد، مانند جام جم جهاننما میشود و حقایق را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: وقتی قضا و تقدیر شمشیر میکشد، گشادهرو و خندان باش؛ زیرا اخم و چین پیشانی این شمشیر را دولبه و بُرندهتر میکند.
هوش مصنوعی: از دایرهٔ اختیار و خواست خود بیرون بیا و تسلیم شو؛ تا راه رسیدن به کعبهٔ مقصود فقط یک گام شود.
هوش مصنوعی: هر دلی که از درد و داغ عشق تو بزرگ و باشکوه شود، به پادشاهی هر دو جهان چشم طمع نمیدوزد و نگاهش را با آن تیره نمیکند.
هوش مصنوعی: قامتی که زیر بار منت احسان دیگران خم شود، در چشم مردم مانند حلقهٔ درِ مرگ سنگین و ناخوشایند است.
هوش مصنوعی: کسی که مانند چاه زمزم به آب تلخ و شور قناعت کند، مانند کعبه در چشم مردم محترم میشود.
هوش مصنوعی: هر کس از حد و اندازهٔ خود پا بیرون نگذارد، مانند کبوتر حرم است که همیشه در حرم امن میگردد و آسوده است.
هوش مصنوعی: از بساط دنیا به نقش اندک قناعت کن؛ زیرا وقتی نقش و نصیب کم باشد، چشمزخم حسودان هم کم میشود.
هوش مصنوعی: وقتی میتوان نقد عمر و لحظهٔ حاضر را به خوشی گذراند، روا مدار که این سرمایهٔ اندک صرف غم شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
غم من از نفس پندگو چه کم گردد
بر آتشم چو گل و لاله باد دم گردد
بدا معامله، او بی دماغ و من بی دل
خوش آن که معذرتی صرف بر ستم گردد
ترا تنی ست که بر وی سمن خسک پاشد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.