سیه چَردهای را کسی زشت خواند
جوابی بگفتش که حیران بماند
نه من صورت خویش خود کردهام
که عیبم شماری که بد کردهام
تو را با من ار زشت رویم، چه کار؟
نه آخر منم زشت و زیبانگار
از آنم که بر سر نبشتی ز پیش
نه کمکردم ای بندهپرور، نه بیش
تو دانایی آخِر که قادر نِیَم
توانای مطلق تویی، من کیم؟
گرم ره نمایی، رسیدم به خیر
وگر گم کنی، باز ماندم ز سِیر
جهانآفرین گر نه یاری کند،
کجا بنده پرهیزکاری کند؟
چه خوش گفت درویش کوتاهدست
که شب توبهکرد و سحرگه شکست
گر او توبه بخشد، بماند درست
که پیمان ما بی ثباتاست و سست
به حقّت که چشمم ز باطل بدوز
به نورت که فردا به نارم مسوز
ز مسکینیَم روی در خاک رفت
غبار گناهم بر افلاک رفت
تو یکنوبت ای ابر رحمت، ببار
که در پیش باران، نپاید غبار
ز جُرمم در اینمملکت، جاه نیست
ولیکن به ملکی دگر راه نیست
تو دانی ضمیر زبانبستگان
تو مرهم نهی بر دل خستگان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شخصی با چهرهای تیره، مورد تمسخر قرار میگیرد و در پاسخ میگوید که زشتیاش به خود او مربوط نیست. او بر این باور است که تنها خداوند قادر است و انسانها در مسیر خود، به صفات خوب و بد پی میبرند. او به درگاه خداوند توبه میکند و درخواست رحمت مینماید تا امیدی برای اصلاح و بخشش بیابد. همچنین اشاره میکند که در این دنیا برای او راهی برای رهایی از گناه نیست، اما به درگاه خداوند اطمینان دارد که میتواند مرهمی بر زخمهای او باشد. این مناجات به حس گناه و نیاز به رحمت الهی میپردازد.
هوش مصنوعی: کسی که پوست تیرهای دارد، به او گفتهاند زشت. او پاسخ داده است که این حرف طوری است که کسی را متعجب میکند و بدون پاسخ میگذارد.
هوش مصنوعی: من خودم را زشت نکردهام که عیبهای من را بشماری، بلکه من به خاطر کارهای بدی که کردهام اینگونه میشوم.
هوش مصنوعی: اگر من زشتصورت باشم، تو چه کار به من داری؟ در نهایت، من کسی هستم که هم زشت به نظر میآیم و هم زیبا را میبینم.
هوش مصنوعی: من از آن چیزی که به من دادهای، وقتی که پیش تو بودم نه کم گذاشتهام و نه زیاد.
هوش مصنوعی: ای خداوند متعال، تو از همه چیز آگاهی و توانایی مطلق را داری، من نسبت به تو هیچ نیستم و نمیتوانم به آنچه تو میدانی و میتوانی، دست پیدا کنم.
هوش مصنوعی: اگر تو راه را به من نشان دهی، به خیر و نیکی میرسم و اگر مرا گم کنی، در حرکت و سیر خود باز میمانم.
هوش مصنوعی: اگر جهانآفرین (خدا) کمک نکند، چگونه ممکن است بندهای که در تلاش برای پرهیزکاری و نیکوکاری است، موفق شود؟
هوش مصنوعی: درویشی که توان مالی زیادی ندارد، بهخوبی بیان کرده که چگونه در شب عذرخواهی و توبه کرده، اما در صبح دوباره به خطا برگشته است.
هوش مصنوعی: اگر او (خدا) توبه مرا بپذیرد، من در راه درست باقی میمانم، چون پیمان و عهد ما در دنیا ناپایدار و ضعیف است.
هوش مصنوعی: به حق تو، چشمم را از باطل دور کن و با نور خود، به من نور بده تا فردا در آتش جهنم نسوزم.
هوش مصنوعی: از روی مسکینیام، به خاک افتادهام و غبار گناهانم به آسمان رفته است.
هوش مصنوعی: ای ابر رحمت، فقط یک بار بر ما باران نازل کن، زیرا قبل از باران، غبار گناهان بر زمین نمیماند.
هوش مصنوعی: من به خاطر گناهانم در این سرزمین، اعتبار و مقامی ندارم، اما در سرزمینی دیگر هم راهی برای من وجود ندارد.
هوش مصنوعی: تو میدانی که کسانی که زبانشان بسته است (نتوانند سخن بگویند)، تو میتوانی با کلامت بر دلهای خستگان تسکین ببخشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.