والا مجیر دولت و دین قدر بنده را

از قعر خاک بر شرف آسمان رسان

شرحی که داده بنده مر اخلاص خویش را

آن را به سمع اشرف صدر جهان رسان

این شاخ پرشکوفه به آن روض خلد بر

واین در آبدار به آن بحر و کان رسان

با بنده چون مکارم او بی‌کران شده است

از بنده نیز شکر به او بی‌کران رسان

واین قطعه را چو نیک رکیک است و نازل است

زنهار از جلالت قدرش نهان رسان

ور این ثنا نباشد در خورد آن جناب

در خورد آن جناب چه باشد تو آن رسان