گنجور

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰

 
پروین اعتصامی
پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید
 

دانی که را سزد صفت پاکی:

آنکو وجود پاک نیالاید

در تنگنای پست تن مسکین

جان بلند خویش نفرساید

دزدند خود پرستی و خودکامی

با این دو فرقه راه نپیماید

تا خلق ازو رسند بسایش

هرگز بعمر خویش نیاساید

آنروز کآسمانش برافرازد

از توسن غرور بزیر آید

تا دیگران گرسنه و مسکینند

بر مال و جاه خویش نیفزاید

در محضری که مفتی و حاکم شد

زر بیند و خلاف نفرماید

تا بر برهنه جامه نپوشاند

از بهر خویش بام نیفراید

تا کودکی یتیم همی بیند

اندام طفل خویش نیاراید

مردم بدین صفات اگر یابی

گر نام او فرشته نهی، شاید



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

ستاره نوشته:

سلام.با تشکر از سایت جالب شما.بیت چهارم “به اسایش “باید باشد نه “بسایش”.

👆☹

احسان نوشته:

بیت چهارم مصرع اول به آسایش صحیح است لطفا اصلاح شود

👆☹

حسن توکلی نوشته:

سلام و خسته نباشید
لطفا بیت اول، دوم و سوم یکی از دوستان کمی توضیح بفرمایند

👆☹

مهناز ، س نوشته:

گرامی حسن خان
دانی که را سزد صفت پاکی:
آنکو وجود پاک نیالاید
در تنگنای پست تن مسکین
جان بلند خویش نفرساید
دزدند خود پرستی و خودکامی
با این دو فرقه راه نپیماید
ساده است ساده ترش را می نویسم
کسی را می توان پاک و منزه دانست که خود را آلوده نکند
روان خود را در خواسته های تن فرسوده و خسته نکند
از خود خواهی و دنبال دل رفتن چشم بپوشد
مانا باشی

👆☹

زینب نوشته:

ا

👆☹

زینب نوشته:

این شعر رو خیلی دوست دارم چون تو کتاب فارسی ادبیات دوره راهنمایی گنحانده شده بود و بالاجبار باید حفظ میکردیم الان بیست و دو سال از اون روزا میگذره تا اینکه اینجا دیدم شعر رو و تجدید خاطره شد برام ☺

👆☹

کتابخانهٔ گنجور