لاله افیون در شراب انداختست
نرگس و گل را خراب انداختست
از ریاحین چرخ در ناف زمین
نافهای مشک ناب انداختست
نغمهٔ شیرین مرغان سحر
شور در مستان خواب انداختست
عندلیب از عشق گل در بوستان
نالهٔ چنگ و رباب انداختست
شرم بادا لاله را! تا از چه روی
پیش ترک من نقاب انداختست؟
بر سر خوان غمش در هر طرف
از دل بریان کباب انداختست
ترک من تیری نیندازد خطا
خود چه گفتم؟ کی صواب انداختست؟
سرو مرد قامت او نیست، لیک
خر بسی خر در خلاب انداختست
عشقبازان در بهشتند،اوحدی
زهد ما را در عذاب انداختست
زود پوسد جامهٔ پرهیز ما
کین قصب بر ماهتاب انداختست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت و عشق می‌پردازد. لاله و نرگس با شراب و افیون آمیخته شده و زیبایی‌های آنها به نوعی نابودی می‌انجامد. نغمه‌های پرندگان و ناله‌های عاشقانه همچون چنگ و رباب در فضا پراکنده می‌شود. شاعر به طور خاص به زیبایی معشوق خود اشاره می‌کند و از حسرت، عشق و الزامات زهد سخن می‌گوید. او به تعبیر عمیق‌تری از عشق و تأثیرات آن بر زندگی و زهد انسانی اشاره کرده و از تضاد میان عشق و زهد می‌گوید.
هوش مصنوعی: لالهٔ افیون، رنگ و بویی از شراب به خود گرفته و نرگس و گل را به تباهی کشانده است.
هوش مصنوعی: از گل‌های آسمان، عطر و بوی خوشی در دل زمین پراکنده شده و بوی خوش مشک طبیعی را در فضا منتشر کرده است.
هوش مصنوعی: آواها و آوازهای دلپذیر پرندگان سحر، شوری در خواب مستان به وجود آورده است.
هوش مصنوعی: عندلیب (پرنده‌ای شبیه بلبل) به خاطر عشق به گل در باغ، نغمه‌های غم‌انگیز چنگ و رباب را سر داده است.
هوش مصنوعی: شرم بر لاله (گل شقایق) باد که از چه دلیلی برای پوشاندن خود در برابر چهرهٔ ترکِ من (معشوقم) نقاب زده است؟
هوش مصنوعی: در محفل عشق او، در هر گوشه، از دل پرآشفتگی و غم، کبابی از احساسات و دردهای قلبی درست کرده است.
هوش مصنوعی: منظور این است که جوان بلندبالای ترک، به دل من تیر نمی‌زند، اما خودم چه چیزی گفتم که این احساس را درست می‌دانم؟
هوش مصنوعی: قد و قامت او به زیبایی یک سرو نیست، اما با این حال او به بسیاری از افراد (خُرها) در نگاه به خود فریب می‌دهد و آنها را به عشق و محبت می‌کشاند.
هوش مصنوعی: عاشقان در بهشت و نعمت‌های آن به سر می‌برند، ولی اوحدی (خود شاعر) با ریاکاری و دورویی‌اش ما را به عذاب و سختی انداخته است.
هوش مصنوعی: زود جامهٔ پرهیزکاری ما از بین می‌رود، چون عشق و زیبایی که به ماهتاب می‌تابد، ما را به لذات دنیوی می‌کشاند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.