ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهایی
باز آی، که دل خسته شد از بار جدایی
هر چند مرا هیچ نخوانی که: بیایم
این نامه نبشتم که: بخوانی و بیایی
ما را همه کاری به فراق تو فرو بست
باشد که ز ناگه در وصلی بگشایی
گفتی که: ز تقصیر تو بود این همه دوری
تقصیر چه باشد؟ چو ندانم که: کجایی؟
از بار غم خویش نبایست شکستن
ما را که شب و روز تو بایستی وبایی
ای رفته و بر سینهٔ ما داغ نهاده
سوگند به جان تو که: اندر دل مایی
هر چند پسند همه خلقی ز لطافت
اینت نپسندیم که در عهد نیایی
بنمای بنا معقتدانم رخ رنگین
تا بیش نپرسند که: دیوانه چرایی؟
ز آیینه عجب دارم آرام نمودن
وقتی که تو آن روی به آیینه نمایی
اندر دل یکتا شدهٔ اوحدی امروز
سوزیست که آتش برساند به دوتایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساس شدید دلتنگی و جدایی از محبوب خود میپردازد. او از غم دوری و ناتوانی در فهم علت جدایی میگوید و درخواستی در دل دارد که محبوبش به نزد او بازگردد. شاعر همچنین به سوگند به جان محبوب اشاره میکند که او همواره در دلش جای دارد، و به برطرف شدن درد فراق امیدوار است. در انتها، او از زیبایی محبوب و نیاز به دیدن چهرهاش سخن میگوید و به شدت احساس سوز و گداز در دلش اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر دوری تو هیچ آرامشی نداشتیم، برگرد که دلمان از بار فراق و جدایی به شدت رنجور شده است.
هوش مصنوعی: هرچند تو هیچگاه نامهام را نخواهی خواند، ولی من این نامه را ننوشتم تا تو بخوانی و بیایی.
هوش مصنوعی: تمام کارهای ما به خاطر دوری تو محدود شده است، شاید که ناگهان در زمانی به وصال (دیدار) تو برسیم و این وضعیت تغییر کند.
هوش مصنوعی: تو گفتی که این دوری به خاطر تقصیر توست، حالا بگو تقصیر چیست؟ وقتی که نمیدانم تو کجا هستی؟
هوش مصنوعی: نباید بار غم خود را بر دوش دیگران بگذاریم و آنها را بشکنیم، زیرا تمام شب و روز باید به یاد تو و فکر تو باشیم.
هوش مصنوعی: ای کسی که رفتهای و بر دل ما درد و غم زیادی به جا گذاشتهای، قسم به جان تو که ما هنوز در دل خود تو را داریم و فراموش نکردهایم.
هوش مصنوعی: هرچند همه مردم به لطافت تو علاقهمندند، ما نمیپسندیم که در زمان نیاکان خود باشی.
هوش مصنوعی: ای معشوق، چهرهٔ زیبا و رنگین خود را به من نشان بده تا دیگران از من نپرسند که: چرا دیوانهام؟
هوش مصنوعی: از دیدن تصویر خود در آینه متعجب هستم که چطور میتوانی با آن زیبایی آرامش مرا به دست آوری، در حالی که وقتی تو به آینه نگاه میکنی، آن زیبایی را به نمایش میگذاری.
هوش مصنوعی: امروز در دل اوحدی، احساسی وجود دارد که آنقدر سوزناک است که میتواند آتش به وجود دو نفر (دوست یا معشوق) برساند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل تنگ مدار ای مَلَک از کار خدایی
آرام و طرب را مده از طبع جدایی
صد بار فتادهست چنین هر ملکی را
آخر برسیدند به هر کامروایی
آن کس که ترا دید و ترا بیند در جنگ
[...]
ای خواجه، تو را در دل اگر هست صفائی
بر هستی آن چونکه تو را نیست ضیائی؟
ور باطنت از نور یقین هست منور
بر ظاهر آن چونکه تو را نیست گوائی؟
آری چو بود ظاهر تحقیق، ز تلبیس
[...]
ای ترک من امروز نگویی به کجایی
تا کس نفرستیم و نخوانیم نیایی
آنکس که نباید بر ما زودتر آید
تو دیرتر آیی به بر ما که ببایی
آن روز که من شیفتهتر باشم برتو
[...]
تا تو ز من ای لعبت فرخار جدایی
رفت از دل من خسته همه کام روایی
هر روز مرا انده هجران چه نمایی
هر روز به من برغم عشقت چه فزایی
ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی
از محنت تو نیست مرا روی رهایی
معذوری اگر یاد همی نایدت از ما
زیرا که نداری خبر از درد جدایی
در فرقت تو عمر عزیزم به سر آمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.