ای از دهان تنگت شهری شکر گرفته
نام رخ تو گل را از خاک برگرفته
آن روی را مپوشان، زیرا که در ممالک
بنیاد فتنه باشد روی قمر گرفته
دیگر ز سر نگیرد با من جفا زمانه
گر دیگرت ببینم یاری ز سر گرفته
صد کاروان دل را در راه محنت تو
هم دزد رخت برده، هم شحنه خر گرفته
از تیر غمرهٔ تو هر بیدلی که داری
سر در سپر کشیده، پا در جگر گرفته
ما رنگ قصهٔ خود پوشیده از خلایق
وآنگه ز غصهٔ ما عالم خبر گرفته
هجر تو اوحدی را بیچاره کرده از غم
وز اوحدی مرا تو بیچارهتر گرفته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف شیرینی دهان و زیبایی روی معشوق است که در آن شاعر از معشوق میخواهد روی خود را نپوشاند، چون پوشیدنش مانند ماهگرفتگی آشوب به پا میکند. سپس از تاراج دلها در راه عشق، ترسِ عاشقان از غمزهٔ یار و فاش شدن غمی که پنهانش داشتهاند سخن میگوید. در پایان با بازی با تخلص خود، درماندگیاش را در هجران از حد اوحدی هم فراتر میداند.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که دهان کوچکت شهری را از شیرینی پر کرده است، گل به سبب نسبت داده شدن به روی تو از خواری به آبرو و نام رسیده است.
هوش مصنوعی: چهرهات را نپوشان؛ زیرا در سرزمینها گرفتن ماه، یعنی ماهگرفتگی، مایهٔ آشوب و فتنه است. پوشاندن روی تو نیز مانند گرفتن ماه است.
هوش مصنوعی: اگر بار دیگر ببینم که دوستی و یاری با من را از نو آغاز کردهای، روزگار دیگر ستم بر من را از سر نخواهد گرفت. «از سر گرفتن» در هر دو مصراع با ایهام به کار رفته است.
هوش مصنوعی: در راه رنجِ عشق تو، صد کاروان دل از هر سو غارت شدهاند: دزد بارشان را برده و داروغه هم که باید نگهبان باشد، خرشان را گرفته است. یعنی دلها از همه سو تاراج شدهاند و پناهی ندارند.
هوش مصنوعی: هر عاشقِ دلباختهای که داری، از تیر نگاه و غمزهٔ تو سر را پشت سپر پنهان کرده و پا در خون جگر فرو برده است؛ یعنی هراسان و دردمند است و رنج را تاب میآورد.
هوش مصنوعی: ما داستان عشق خود را از مردم پنهان داشتیم، ولی با این حال همهٔ جهان از اندوه ما باخبر شده است.
هوش مصنوعی: دوری تو اوحدی را از غم درمانده کرده است، و تو مرا از اوحدی هم درماندهتر کردهای یا درماندهتر به شمار آوردهای. شاعر با تخلص خود بازی میکند و درماندگی خویش را فزونتر از هر حدی نشان میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته
جان های بی قراران فریاد در گرفته
در پیش نور رویت پیران شست ساله
با صد هزار خجلت ایمان ز سر گرفته
عشقت به دلربایی بگشاده دست بر ما
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.