گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟
ورچه مات می‌خوانیم، این دعا چه دانی تو؟
چون ز خود نشد خالی هیچ نفس خودبینت
از خدا سفر کردن، در خدا چه دانی تو؟
شب چو خفته می‌باشی تا به روز در خلوت
گر هدر شودخونی، یا هبا چه دانی تو؟
ای که مرد معنی را زیر خرقه می‌جویی
آن کلاه داران را در قبا چه دانی تو؟
«ها» و «هو» که در حالت می‌زنی و او ناید
چون ندیده‌ای او را «هو» و «ها» چه دانی تو؟
هفت عضو سرکش را زیر پای ناکرده
آسمان هفتم را زیر پا چه دانی تو؟
جز رضای خود چیزی چون نجسته‌ای هرگز
از سخط کجا ترسی؟ یا رضا چه دانی تو؟
گفتی: آشنا گشتم با خدای در معنی
ای ز عقل بیگانه، آشنا چه دانی تو؟
اوحدی صفت با او هر چه گفتی آن بشنو
لیکن اندرین گنبد این صدا چه دانی تو؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی بی‌خبری انسان‌ها از حقیقت‌های عمیق و معنوی می‌پردازد. او به مخاطب می‌گوید که اگرچه به دعا و ندا می‌پردازد، از درک معانی حقیقی و سفر درون خود ناتوان است. او تأکید می‌کند که بسیاری از افراد در جستجوی معنا با ظواهر می‌سازند، در حالی که به عمق وجود و ریشه‌های معنوی پی نمی‌برند. همچنین، اشاره می‌کند که آدمی با وجود تلاش برای رسیدن به مقام معنوی، اغلب خود را از حقیقت دور می‌کند و از ترس‌های خود غافل است. شاعر در نهایت، به این نکته می‌رسد که هیچ چیز جز رضایت الهی ارزشمند نیست و تنها در سایه درک صحیح می‌توان به شناخت واقعی رسید.
هوش مصنوعی: هرچند تو از ما فاصله گرفته‌ای، اما هنوز هم نمی‌دانی که حال ما چگونه است. حتی اگر به حالت گیجی و شگفتی نگاه کنی، نمی‌توانی معنای دعای ما را بفهمی.
هوش مصنوعی: وقتی که تو از خودت خالی نمی‌شوی و به هیچ‌وجه نمی‌توانی خود را فراموش کنی، چگونه می‌توانی از خداوند فاصله بگیری و در این حالت چه چیزهایی از خدا می‌دانی؟
هوش مصنوعی: وقتی که شب، در آرامش خوابیده‌ای، شاید در طول شب در تنهایی چیزی از دست برود یا بی‌فایده شود. تو چه می‌دانی؟
هوش مصنوعی: ای کسی که در تلاش هستی تا عمق معنای واقعی را در زیر ظاهر و نشانه‌ها پیدا کنی، آیا می‌دانی که کسانی که در لباس‌های رسمی و شیک هستند، در واقع چه چیزهایی را در درون خود دارند؟
هوش مصنوعی: وقتی به نام «ها» و «هو» اشاره می‌کنی و او را نمی‌بینی، چگونه می‌توانی درباره «هو» و «ها» چیزی بدانی؟
هوش مصنوعی: هفت عضو سرکش، اشاره به اعضای بدن انسان دارد که در برابر محدودیت‌ها و قوانین سرکش و آزاد هستند. وقتی می‌گوید "زیر پای ناکرده" به این معناست که این اعضای بدن ممکن است از اهمیت و ارزش واقعی خود آگاه نباشند. همچنین، آسمان هفتم به مقام و جایگاه والای معنوی و روحانی اشاره دارد، که درک آن برای فردی که در دنیای مادی است، دشوار است. بنابراین، تصویر کلی این است که انسان در تلاش است تا معنا و عمق واقعی وجود خود و جایگاهش در عالم را بفهمد، در حالی که ممکن است از بسیاری از چیزها غافل باشد.
هوش مصنوعی: تو هیچ‌گاه چیزی جز رضای خدا را تجربه نکرده‌ای، پس از عذاب او چگونه می‌توانی بترسی؟ یا اصلاً از کجا می‌دانی که رضا چیست؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که با خدای آشنا شدم و معنی آن را فهمیدم، اما نمی‌دانی که آشنایی با چنین مفهومی فراتر از عقل و درک معمولی است.
هوش مصنوعی: اگر با اوحدی صحبت کنی، هر چه بگویی، او آن را می‌شنود و درک می‌کند. اما در این دنیای پیچیده و گسترده، تو چگونه می‌توانی بفهمی که این صدا به چه معنی است؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.