هر چند به کوی او دیرست که پی بردم
بسیار بگردیدم تا راه بوی بردم
تا خلق ندانندم وز چشم نرانندم
صد بار سر خود را از رشد به غی بردم
گو: دست فرو شویید از من دو جهان، زیرا
دست از دو جهان شستم، تا دست به میبردم
مجنون ز رخ لیلی از مرگ نیندیشد
از خویش به مردم من، پس رخت بحی بردم
با شاه به شهریور تقریر توان کردن
این زحمت دم سردی کز بهمن و دی بردم
زین سایه توان گشتن همسایهٔ نور او
زیرا که به خورشیدش من راه به فی بردم
خدمت چو نکو کردم، از خدمت آن سلطان
هم جام به جم دادم، هم تاج زکی بردم
دل در پی «لا» و «هو» گم گشت، دل خود را
از«لا» چو طلب کردم، «هو» گفت که، هی بردم!
گر محتسب شهرم تعزیر کند، شاید
اکنون که به باغستان چنگ و دف و نی بردم
بهرام و زحل بگذار، از جدی و حمل بگذر
کامشب علم قطبی بر بام جدی بردم
آن بار چو اصفاهان از اوحدی آسودم
کان بار ز اصفاهان تا خانهٔ جی بردم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جستجوی خود برای رسیدن به معشوق سخن میگوید و نشان میدهد که چگونه از موانع و مشکلات فراوان گذر کرده است. او به اشتیاق و عشق خود اشاره میکند که حتی در سختیها او را از یاد معشوق دور نکرده است. شاعر به این موضوع باور دارد که با وجود همه چالشها، دست از جستجو برنداشته و تلاش کرده تا به نور و حقیقت عشق برسد. در پایان، او به آرامشی که در سفر خود از اصفهان تا خانهاش یافته اشاره میکند و این سفر را به عنوان نمادی از درک عمیقتر عشق میداند.
هوش مصنوعی: هرچند که دیر به محل محبوب رسیدم، اما خیلی گشتم تا بتوانم بوی او را پیدا کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که مردم چیزی از من ندانند و از چشم آنها دور شوم، بارها سر خود را از حال رشد و کمال به بیخبری و نادانی بردم و دور کردم.
هوش مصنوعی: بگویید که از من، دو جهان دور شوند، زیرا من دیگر از دو جهان جدا شدهام و فقط به میپردازم.
هوش مصنوعی: مجنون عاشق لیلی آنقدر غرق عشق او بود که به مرگ فکر نکرد و از خودش غافل شده بود، بنابراین چهرهاش را با می (شراب) زشت کردم.
هوش مصنوعی: میتوانم با شاه، در مهرماه (شهریور) سخن بگویم، زیرا این زحمت و سختی را پشت سر گذاشتم و از سرما و سختیهای زمستانی (بهمن) عبور کردم.
هوش مصنوعی: از نور و سایهٔ او میتوانم همسایهٔ روز روشن شوم، زیرا من به وسیلهٔ خورشیدش به دانایی و روشنی دست پیدا کردهام.
هوش مصنوعی: من زمانی که به بهترین شکل به خدمت آن سلطان مشغول بودم، از او هم جامی از شراب گرفتم و هم تاجی از زکات (یا تفضل) به دست آوردم.
هوش مصنوعی: دل من در پی عدم و وجود گم شده است. وقتی که دل خود را در جستجوی عدم (لا) قرار دادم، وجود (هو) گفت که من تو را بردم!
هوش مصنوعی: اگر محتسب (بازرسان شرع) شهر مرا مجازات کند، شاید به همین دلیل الآن که به باغستان (محل گردهمایی برای شادی) ساز و دف و نی (سازهای موسیقی) بردهام.
هوش مصنوعی: امشب به جای اینکه به ستارههای بهرام و زحل توجه کنم و از برجهای جدی و حمل بگذرم، علم نجوم را بر بام برج جدی قرار دادم.
هوش مصنوعی: آن شب که به اصفهان رفتم، از دغدغهها و مشکلات خود آرام شدم و این بار از اصفهان تا خانهٔ خودم در جی را برداشتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.