دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکش
کنون که قبله گرفتی سر از نماز مکش
بر آستانهٔ معشوق اگر دهندت بار
طواف خانه کن و زحمت حجاز مکش
ز ناز کردن او ناله چیست؟ شرمت باد
ترا که گفت: کزو کام جوی و ناز مکش؟
نسیم باد، بده بوی آن نگار و دگر
مرا در آتش اندوه در گداز مکش
ز من به حلقهٔ آن قبلهٔ طراز بگوی
که: بیش بر رخم از خون دل تراز مکش
چو بوسه نمیدهی رخ به عاشقان منمای
چو دانه نیست درین عرصه دام باز مکش
ازین سپس که ببینم بخواهمش گفتن
که: پرده بر رخت، ای یار دلنواز مکش
کشیدم آن سر زلف دراز را روزی
به طیره گفت که: اوحدی، دراز مکش
گرت خزینهٔ محمود نیست درست طمع
دلیر در شکن طرهٔ ایاز مکش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به معشوق خود خطاب میکند و از او میخواهد که در عشق و محبت جانب احتیاط را رعایت کند. او تأکید میکند که با دور شدن از کوی معشوق، گویی نماز و طواف را ترک کرده است و به ناز او اعتراض میکند. از معشوق میخواهد که به رغم جذابیتهایش، به عاشقانی که در انتظار او هستند، بیتوجهی نکند و ناز ورزد. در نهایت، شاعر با استفاده از تصاویری زیبا اشاره میکند که دل عاشقان از دوری و بیمحلی معشوق آزرده است و او را به تعامل و محبت بیشتر دعوت میکند.
هوش مصنوعی: ای دل، دیگر پا از راه دوست برنگدار چرا که اکنون که به او توجه کردهای، سر از نماز برمیدار.
هوش مصنوعی: اگر بر درگاه معشوق بگویی که برای او طواف کن، دیگر به خودت زحمت سفر به حجاز (مکه) را نده.
هوش مصنوعی: نالهای که بهخاطر ناز کردن معشوق ایجاد میشود، بیهوده است. ای کسی که به خاطر او دچار ناله و غم شدهای، شرمنده باش که او به تو گفته است از او کام بگیر و دیگر ناز نکن.
هوش مصنوعی: نسیم باد، عطر و بوی آن معشوق را به من بده و مرا بیشتر در آتش اندوه و غم نبر.
هوش مصنوعی: به کسی که در حلقهٔ عاشقان نشسته بگو که بر روی من بیش از خون دل نگذار؛ چون این مقدار برای من کافی نیست.
هوش مصنوعی: اگر به عاشقان خود بوسه نمیدهی، چهرهات را از آنها دور نگهدار. در این فضای دلشکسته، دام را باز نکن، چون در اینجا دلها همچون دانهای سرگردان و بیپناهاند.
هوش مصنوعی: بعد از این که او را ببینم و بخواهم، به او میگویم که پرده را از روی چهرهات برندار، ای یار خوشمنظره، زیرا که بیپرده شدن تو برای من غمانگیز خواهد بود.
هوش مصنوعی: روزی میخواستم که زلف بلند او را به طره (تاری) بکشم و به اوحدی (شاعر) میگویند که این کار را نکن، این کار خوب نیست.
هوش مصنوعی: اگر خزینهٔ محمود (خزانهٔ ثروت او) را به درستی نداشته باشی، دلیرانه به طرهٔ ایاز (موهای او) طمع نکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو گفتم از کف من زلف را به تاب مکش
بخنده گفت کهه کوته کن و دراز مکش
سرم فدای تو باد ای طبیب بهر خدا
قدم ز پرسش بیمار خویش بازمکش
بدامن تو غبارم نمیرسد ای گل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.