روزی که از لب تو بر ما سلام باشد
شادی قرار گیرد، عشرت مدام باشد
گر جان من بخواهی، کردم حلال بر تو
چیزی که دوست خواهد، بر ما حرام باشد
گفتی که: در فراقم زحمت کشیدهای تو
مردم هزار نوبت، زحمت کدام باشد؟
در هر دو هفته بینم روی ترا، ولیکن
آن دم که بینم او را، ماهی تمام باشد
احوال قید چون من سرگشتهای چه داند؟
جز بیدلی که او را پایی به دام باشد
گویی که: من ببینم روزی به دیدهٔ خود
کان رفته باز گردد و آن تند رام باشد؟
نشگفت اگر بسوزد دلها به گفتهٔ خود
چون اوحدی کسی کو شیرین کلام باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و محبت معشوق میپردازد و از ارتباط عمیق خود با او سخن میگوید. او آرزو دارد روزی برسد که معشوق به او سلام کند و این سلام منجر به شادی همیشگیاش شود. شاعر از فراق و سختیهای عشق مینالد و تأکید میکند که اگر معشوق بخواهد، جانش را فدای او خواهد کرد. در این میانه، او از احساس سرگشتگی و دلتنگیاش سخن میگوید و همچنین به امید دیدار دوباره معشوق در آیندهای نزدیک اشاره میکند. در نهایت، شاعر به قدرت کلام و تاثیر آن بر دلها اشاره میکند و خود را به عنوان کسی که با کلام شیرینش بر دلها تأثیر میگذارد، معرفی میکند.
هوش مصنوعی: روزی که از بابت لبهای تو پیام سلام به ما برسد، شادی و آرامش به دست میآید و خوشی دائمی خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر جان من را بخواهی، من برای تو حلال میکنم هر چیزی را که تو دوست داشته باشی، هرچند برای ما آن چیز حرام باشد.
هوش مصنوعی: تو گفتی که در دوری من، تو به خاطر من سختی و زحمت کشیدهای، اما من میپرسم زحمت تو چه بود؟ من هزار بار به خاطر دیگری سختی و زحمت کشیدهام، حالا کدام زحمت تو میتواند با آن برابری کند؟
هوش مصنوعی: هر دو هفته یک بار چهرهٔ تو را میبینم، اما هر بار که او را میبینم، احساس میکنم گویا همانند ماه کامل است.
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است کسی که در شرایط پریشانی و سرگشتگی است، حال و احوال دیگران را بداند؟ تنها کسی که این را درک میکند، دلشکستهای است که خود در تنگنا و سختی گرفتار است.
هوش مصنوعی: گویی من روزی را میبینم که چهرهٔ محبوبم دوباره پیش من بازگردد و این دل تند و ناآرام من آرام و قرار بگیرد.
هوش مصنوعی: طبیعی است که دلها به خاطر سخنان کسی که زبانش شیرین است، بسوزد، چرا که اوحدی، شاعری با چنین سخنانی، وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما را که شور لعلش، در سر مدام باشد
سودای باده پختن، سودای خام باشد
از جام باده حاصل، یک ساعت است مستی
وز شکر لب او، سکری مدام باشد
با قد تو صنوبر، در چشم ما نیاید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.