دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزد
فریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
عزلت گزیده بودم و کاری گرفته پیش
یارم ز در درآمد و کارم به هم بزد
دم در کشیده بود دل من ز دیر باز
آتش در اوفتاد به جانم، چو دم بزد
درویش را ز نوشت شاهی خبر نشد
تا روزگاز نوبت این محتشم بزد
چون دیده بر طلایهٔ حسنش نظر فگند
عشقش به دل در آمد و حالی علم بزد
هی نیزهٔ ستیزه که مریخ راست کرد
شمشیر خوی او همه را چون قلم بزد
صد بار چین طرهٔ پستش ز بوی مشک
بر دست باد قافلهٔ صبح دم بزد
آیینهٔ دو عارض او از شعاع نور
بسیار سنگ طعنه که بر جام جم بزد
گفتم که: بر دلم نکند جور و هم بکرد
گفتا: بر اوحدی نزنم زخم و هم بزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و غم سخن میگوید که همچون شمشیری بر قلبش فرود آمده و او را به چالش میکشد. او از عزلت و تنهایی خود میگوید که در آن یارش ناگهان وارد میشود و آرامش را بر هم میزند. دل شاعر به خاطر آتش عشق دوباره شعلهور میشود و زیبایی یار او را به شدت تحت تاثیر قرار میدهد. در این میان، اوحدی به وضوح از عشق و تأثیر آن بر زندگیاش یاد میکند و به عدم توانایی در مقاومت در برابر این احساسات اشاره میکند. در نهایت، به خود تأکید میکند که حتی اگر زخم و غم بر او بیفتد، عشق را از دست نخواهد داد.
هوش مصنوعی: درد و غم من چنان شدید است که انگار با شمشیر به من ضربه میزند. نالهام از این سوار (لحظات سخت زندگی) است که به حرمتم (روح و جانم) آسیب میزند.
هوش مصنوعی: من گوشهنشینی اختیار کرده بودم و مشغول کار خود بودم که ناگهان یارم از در وارد شد و همهچیز برهم ریخت.
هوش مصنوعی: دل من از مدتها پیش در سکوت و بیحرکتی بود، اما به یکباره آتش عشق در وجودم شعلهور شد، مانند این که با دم زدن، جانی تازه در من به وجود آمد.
هوش مصنوعی: درویش از خبرهای دنیوی و از نوشتههای پادشاه (شاهی) بیخبر مانده بود تا وقتی که نوبت این شخص محترم (محتشم) رسید.
هوش مصنوعی: هنگامی که چشمم به پیشانی زیبایی او افتاد، عشق او به دل من وارد شد و مانند پرچم بالای علم (پرچم بلند) برافراشته شد.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف نیروی جنگی و قدرت مریخ (الهه جنگ در اساطیر) میپردازد که مانند نیزهای است که میتواند به دشمن ضربه بزند. شاعر میگوید شمشیر خوی او (طبیعت و ویژگیهای جنگجویانهاش) باعث میشود که همه به آسانی مانند نوشتهای با قلم به زمین بیافتند.
هوش مصنوعی: چندین بار موهای آشفته و فر خوردهاش به دلیل عطر مشک، توسط باد به دست قافلهٔ صبح که در حال عبور است، شانه میشود.
هوش مصنوعی: دو طرف صورت او مانند آینهای به نور شدید درخشان است، سنگی که بر جام جم (جامی افسانهای که قدرتهای خاصی دارد) زده شود، به این درخشندگی نمیرسد.
هوش مصنوعی: گفتم که: بر دل من نباید ظلمی برود، ولی او پاسخ داد که به اوحدی (شاعر) آسیب نزنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.