اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۷۶
دردا که زعمر مایهٔ سود نماند
یک دوست کزو دلی بیاسود نماند
در کیسهٔ ایّام بجُستیم بسی
یا نقد وفا نبود یا بود نماند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تلخی از گذر زمان و عدم وفاداری دوستان سخن میگوید. او به این نتیجه میرسد که از عمرش چیزی به یادگار نمانده و در پی یافتن دوستی وفادار بوده، اما یا چنین دوستی وجود نداشته یا در نهایت وفا و صداقت به آن دست نیافته است. در نهایت، شاعر احساس میکند که در کیسه زمان تنها تهیدستی را تجربه کرده است.
هوش مصنوعی: ای کاش که از عمر چیزی باقی نمانده که بتوان از دوستی که دل را آرام میکند، بهره برد.
هوش مصنوعی: در گذر زمان، تلاش کردیم به چیزهایی ارزشمند دست پیدا کنیم، اما یا وفای واقعی وجود نداشت یا اگر هم بود، دوام نیاورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دردا، که ز عمر مایه ی سود نماند
یک دوست، کزو دلی بیاسود نماند
چون کیسه ی ایام بجستم در او
یا نقد وفا نبود، یا بود، نماند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.