اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۵۵
چون دید دل من اثر سوز فراق
شد منهزم از لشکر پیروز فراق
او از سر آرزو به کلّی برخاست
خواهی شب وصل باش خواه روز فراق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از درد فراق و تأثیر آن بر دل سخن میگوید. او بیان میکند که دلش در برابر سوز فراق شکست میخورد و از پیروزی عشق سرخورده میشود. این احساس ناامیدی و رنج به اندازهای است که او از آرزوهایش نیز دست میشوید و در برزخ بین شب وصال و روز فراق گرفتار است. این تضاد بین وصال و فراق حالتی عمیق و تأثیرگذار را در وی ایجاد کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی دل من اثر ناراحتی ناشی از دوری را دید، از نیرو و قدرت این جدایی ناامید و تسلیم شد.
هوش مصنوعی: او به خاطر آرزو و خواستهاش به طور کامل از خواب بیدار شد. اگر میخواهی شب وصل را تجربه کنی، باید روز فراق را هم بپذیری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
امروز ز حد میگذرد سوز فراق
وین شعلهٔ آهِ آتشافروز فراق
روز عجبی پیش من آمد! یا رب
این روز قیامتست یا روز فراق
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.