اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۴۲
تا مهر تو در سینه نهان است مرا
سیلاب زدیدگان روان است مرا
در هجر تو ای قبلهٔ جان و دل من
این تیر قدم همچو کمان است مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق عمیق و درد جدایی سخن میگوید. او با وجود پنهان بودن مهر معشوق در دلش، همچنان از اشک و غم رنج میبرد. هجران معشوق برای او دردناک است و احساس میکند که جداییاش مانند تیری در قلبش فرو رفته و او را به شدت میآزارد. شاعر به شدت به معشوق خود وابسته است و در غم عدم حضورش به شدت احساس ناتوانی و اندوه میکند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که عشق تو در قلب من پنهان است، اشکهایم همچنان روان و جاری هستند.
هوش مصنوعی: در نبود تو، ای معبود جان و دل من، این خطای به دست آمده برایم همچون تیر کمان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.