اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲
از هجر تو زان رنج ستم نیست مرا
کز دولت عشق هیچ کم نیست مرا
با وصل تو هم سخت نمی گیرم از آنک
از عشق تو پروای تو هم نیست مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان احساساتش در مورد عشق میپردازد. او میگوید که از فراق محبوب رنجی نمیبرد و در حقیقت، عشق او چنان بزرگ است که در هر حالتی، چه در دوری و چه در نزدیکی، چیزی از درد و رنج او کاسته نمیشود. عشق او به قدری عمیق است که حتی در وصال نیز نگران و پروای محبوبش نیست. در واقع، عشق او باعث شده است تا تمام این احساسات را با آرامش بپذیرد.
هوش مصنوعی: دوست داشتن تو برای من به قدری ارزشمند است که حتی ناراحتی و دوری تو قادر به کاهش آن نیست. عشق من به تو آنقدر بزرگ است که هیچ کمبودی در زندگیام احساس نمیکنم.
هوش مصنوعی: من به خاطر نزدیکی به تو سخت نمیگیرم، زیرا از عشق و امیدواری به تو نیز دلنگرانی ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.