اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۱۱۷
آن کس که زباد غم بلرزید منم
آن کس که به جز عشق نورزید منم
گر هر کس را جوی جهانی ارزد
آن را که جهان جوی نیرزید منم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان حالتی از خود میپردازد که تحت تأثیر غم و عشق قرار دارد. او خود را فردی معرفی میکند که تنها به عشق واقعی اهمیت میدهد و از دنیای مادی و جهان جویی دیگران دوری میکند. در واقع، او خود را کسی میداند که ارزشهای معنوی و احساسی را بر تمایلات دنیوی ترجیح میدهد.
هوش مصنوعی: من همان کسی هستم که از غم و اندوه به لرزه افتادم و تنها به عشق اهمیت دادم.
هوش مصنوعی: اگر هر کسی دنبال دنیایی است، پس آنچه من به دنبالش هستم، حتی به اندازهی یک دنیا هم ارزش ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.