اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۶۷
دلدار طلب مکن که دلدار نماند
بی یار نشین که در جهان یار نماند
دامن درکش به گوشه ای خوش بنشین
انگار که در زمانه دیّار نماند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی به گوشهگیری و دل کندن از مردم سفارش میکند. شاعر میگوید در جهان یار و دلدار وفاداری نمانده است، پس نباید در جستوجوی آن بود. بهتر است انسان از خلق کناره بگیرد و آسوده در گوشهای بنشیند، چنانکه گویی در جهان کسی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در پی دلدار و معشوق نباش، چون دیگر دلداری باقی نمانده است. تنها و بییار بنشین، زیرا در جهان یار وفاداری نمانده است.
هوش مصنوعی: دامن خود را از مردم و دنیا برچین و در گوشهای با آسودگی بنشین. چنین فرض کن که در روزگار هیچکس باقی نمانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.