اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۶۴
پا بر سر نفس خود نه و سرور باش
خرسندی خوی کن و توانگر می باش
خواهی که توانگران گدای تو شوند
در وقت سحر گدای آن در می باش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت کنترل نفس و نیل به آرامش درونی اشاره میکند. او معتقد است که با تهذیب نفس و ترک شهوات، انسان میتواند به خوشحالی و غنای واقعی دست یابد. همچنین اشاره دارد که اگر کسی در دلش به سحرگاه عشق و بندگی آن معشوق واقعی باشد، دیگران نیز به او توجه خواهند کرد و او را گرامی خواهند داشت. در نهایت، شاعر دعوت به فقر ظاهری و غنی باطنی را میکند.
هوش مصنوعی: بر خود مسلط شو و بر هوای نفسات غلبه کن. خوشنودی و رضایت خاطر را در خود پرورش بده و به زندگیات غنا بده.
هوش مصنوعی: برای این که خواستهات برآورده شود و ثروتمندان به دور تو جمع شوند، در لحظههای بامداد، خودت را به ارزشها و زیباییهای روحی نزدیک کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در راه طلب صادق و ذاکر می باش
هر جا که روی صافی و صابر می باش
از بهر فتوری که درین ره یابی
غایب تو مشو ولیک حاضر می باش
«طالب» ز زلال جان مکدر میباش
لب تشنهٔ موجهای خنجر میباش
کوثر مکن آرزو همان در آتش
خون میخور و داغ دل کوثر میباش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.