اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۵۶
اینجا که منم گر زمنی دور شوم
دانم به حقیقت همگی نور شوم
ور پای زنم بر سر هر ناز و هوس
در صحن جنان مصاحب حور شوم


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بررسی حالت وجودی خود میپردازد و تأکید میکند که اگر حتی برای مدتی از دنیا دور شود، به ذات خود و نور درونش پی خواهد برد. او میگوید که اگر بر هوسها و آرزوهای دنیوی پا بگذارد، میتواند در بهشت به مقام رفیعتری برسد و همنشین حوریان گردد. در واقع، مضمون اصلی این شعر دعوت به ترک شهوات و تمسک به معنویت و نور وجود است.
هوش مصنوعی: اگر من از اینجا دور شوم، میدانم که در حقیقت به نور و روشنی تبدیل خواهم شد.
هوش مصنوعی: اگر بر هر آرزو و خواهشی قدم بگذارم، در دل بهشت همدم حوریان شوم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فتحی که به آمدنت منصور شوم
عمری که ز رفتن تو رنجور شوم
ماهی که ز دیدن تو پر نور شوم
جانی که نخواهم که ز تو دور شوم
گفتم ز چه چون بوصل مقدور شوم
ناگاه ز دیدار تو مهجور شوم
گفتا چو کمانی تو و من چون تیرم
چون جمله ترا شدم ز تو دور شوم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.