ای تن خواهی که احتشامت باشد
حکمی و تصرّفی تمامت باشد
زنبیل طلب بر سر جان و دل نه
دریوزه کن از درش که گامت باشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای تن خواهی که احتشامت باشد
حکمی و تصرّفی تمامت باشد
زنبیل طلب بر سر جان و دل نه
دریوزه کن از درش که گامت باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی خطاب به تن است و میگوید اگر شکوه و فرمانروایی کامل میخواهی، راهش گدایی است. سالک باید زنبیل طلب را بر سر جان و دل بگذارد و بر درگاه حق دریوزه کند تا به مراد برسد. نکتهٔ اصلی این تناقضنمایی است که عزت و قدرت راستین از فروتنی و نیاز بر درگاه او حاصل میشود.
هوش مصنوعی: ای تن، اگر میخواهی شکوه و بزرگی داشته باشی و فرمان و اختیارت کامل و بیکموکاست باشد،
هوش مصنوعی: زنبیل گدایی و طلب را بر سر جان و دلت بگذار و بر درگاه او (حق یا معشوق) گدایی کن تا به کام و مرادت برسی. یعنی بزرگی و قدرت حقیقی از راه نیازمندی و گدایی بر درگاه او به دست میآید. «گام» در اینجا احتمالاً همان «کام» به معنای مراد است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر عمر دراز شه علامت باشد
رنج قدمش چو با سلامت باشد
رنجوری پای او دلیل است بر آنک
درد سر او روز قیامت باشد
هر چند مرا قصد سلامت باشد
در من زهمه خلق ملامت باشد
هر یک به هزار فعل بد مشغولند
گر من نظری کنم قیامت باشد
از عشق چو بر جوان ملامت باشد
کی پیری و عشق با سلامت باشد
با عشق و ملامت چو جوانی خوش نیست
بر پیگر نگر تا چه قیامت باشد
آنرا که سر و دل ملامت باشد
پیوسته کشندهی غرامت باشد
با خویش کجا رسی به مقصد، هیهات!
از خود بدر آمدن قیامت باشد
ای آنکه قیامت از قیامت باشد
صد کبک دری مست خرامت باشد
یوسف نتوان گفت ترا کز خوبی
چون یوسف مصر ده غلامت باشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.