اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۶۲
ای شب مدد جان و جوانیم تویی
سرمایهٔ عمر جاودانیم تویی
نی نی غلطم تو را چرا بد گفتم
شک نیست که روز زندگانیم تویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شب بهعنوان موجودی معنوی و مهم در زندگیاش اشاره میکند و از آن میخواهد تا در سختیها به او کمک کند. او شب را سرمایه عمر و رمز زندگی جاودانش میداند و در عین حال از این نگران است که ممکن است او را اشتباهی به بدی توصیف کرده باشد. در نهایت، او به این نکته تأکید میکند که شب، بخش مهمی از زندگیاش است و به آن وابسته است.
هوش مصنوعی: ای شب، تو کمک و یاری جان و جوانی من هستی و تو باعث ارزش و سرمایهٔ عمر ابدی من هستی.
هوش مصنوعی: اینی که باعث شده من به تو بد بگویم، دروغی نیست. تو یقیناً روزهای زندگیام را کامل میکنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.