اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۵۴
گفتم طربی به صد دل و دین بخرم
هان تا که فروشد، من مسکین بخرم
جایی برسید درد دل، گر یابم
مرگی به هزار جان شیرین بخرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از آرزوهای خود برای خریدن خوشحالی و آرامش سخن میگوید. او میگوید که حاضر است هر مقدار از دل و دین خود را برای دستیابی به شادی خرج کند. همچنین، در جستجوی دلنوشتهای است که بتواند درد دلش را بیان کند و اگر در این راه به مرگ نیز برسد، با جان شیرین خود آن را خریداری خواهد کرد. به طور کلی، این شعر به ابراز عمیق احساسات و نیاز به آرامش در میانهٔ درد و رنج میپردازد.
هوش مصنوعی: گفتم با شوق و ذوق میخواهم شادی و خوشی بخرم، اما هر زمانی که او آماده فروش باشد، من که در فقر و تنگدستی هستم، آن را میخرم.
هوش مصنوعی: هر جا که بتوانم درد دل کنم، اگر مرگی به قیمت هزار جان شیرین داشته باشم، آن را خریداری میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.