اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۴۲
جان را دگر اقبال ز در باز آمد
دل را دگر آبی به جگر باز آمد
حاسد چو مرا بدید اکنون گوید
کان «اوحد» شوریده دگر باز آمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تغییرات و تحولات در زندگیاش سخن میگوید. او اشاره میکند که جانش بار دیگر خوشبختی و اقبال را تجربه کرده و دلش حال و هوای تازهای پیدا کرده است. همچنین، به حسادت دیگران، به ویژه حاسدی که از تغییرات او آگاه شده، اشاره میکند و نشان میدهد که این حاسد اکنون متوجه پیشرفت و بهبود او شده است.
هوش مصنوعی: روح دوباره به شادی و امید بازگشته است و دل نیز پس از مدتها، تازگی و شادابی را تجربه میکند.
هوش مصنوعی: هنگامی که حسود مرا دید، اکنون میگوید که «اوحد» دیوانه دوباره برگشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.