اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۱۱
در راه کرم کوه به کاهی بخشند
صد گونه گناه را به آهی بخشند
آن روز که خلعت سعادت پوشند
صد مجرم را به بی گناهی بخشند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف فضیلت و رحمت خداوند میپردازد. او بیان میکند که در روز قیامت یا روز حساب، خداوند به بندگان نیکوکار بخشش و عنایت میکند و گناهان را به آسانی میبخشد. در این پیوند، حتی مجرمان هم میتوانند امیدوار باشند که مورد رحمت قرار گیرند و به بیگناهی نائل شوند. شاعری در عین بیان گناهان، بر امیدواری و رحمت الهی تأکید میکند.
هوش مصنوعی: در مسیر لطف و مرحمت، حتی اگر گناهی وجود داشته باشد، با یک آه و درخواست صادقانه میتوان آن را بخشید و نادیده گرفت.
هوش مصنوعی: در آن روزی که لباس خوشبختی بر تن کنند، صد نفر گناهکار را به بیگناهی و نیکی خواهند بخشید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.