اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۲۲
من گرچه سزای راهِ درگاه نیم
جز بر درِ سایهٔ هوالله نیم
چون من توام و تو من، توام راه نمای
تو آگهی از من و من آگاه نیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به وحدت وجود و ارتباط عمیق بین خود و خدا اشاره میکند. او به این باور دارد که در آستانه پروردگار تنها به سمت عشق و بندگی پیش میرود و هیچ چیزی جز سایه خداوند را نمیبیند. همچنین از آگاهی متقابل بین خود و خدا سخن میگوید، به طوری که هر یک در درک وجود دیگری سهیم هستند. این ارتباط دو جانبه و عمیق نشان از پیوند ناگسستنی بین انسان و خداوند دارد.
هوش مصنوعی: هرچند من شایستگی ورود به درگاه الهی را ندارم، اما تنها در سایهٔ رحمت و لطف او ایستادهام.
هوش مصنوعی: چون ما یکی هستیم و وجود من در وجود تو و وجود تو در وجود من است، تو میدانی که من چه کسی هستم و من از وجود تو باخبر نیستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.