|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مؤمن که به صدق ازو نرنجد چیزی
در پیشِ دلش جز او نسنجد چیزی
حق بر عرش است و عرش دانی چه بود
آن دل که درو جز او نگنجد چیزی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توحید و یک‌سویگی خداوند اشاره دارد و بر اهمیت تنها خداوند در دل مؤمن تأکید می‌کند. او می‌گوید اگر مؤمن واقعی به صداقت و یقین عمل کند، هیچ چیزی در دلش جز خدا نمی‌گنجید. همچنین، شاعر به عظمت حق اشاره کرده و بیان می‌کند که تمامی هستی در مقایسه با وجود الهی ناچیز است و تنها دل مؤمن می‌تواند جایگاهی برای حق داشته باشد.
هوش مصنوعی: مؤمن واقعی هیچ‌گاه از صداقت و راستگویی ناراحت نمی‌شود و در دلش چیزی جز خداوند را نمی‌سنجد.
هوش مصنوعی: خداوند در بالاترین مقام و جایگاه است، و دل پاک و وسیع انسانی که فقط خدا را در آن جای دهد، قابل مقایسه با عرش الهی است. بنابراین، هیچ چیز جز خداوند در دل چنین فردی نمی‌تواند جای بگیرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.