اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۲۴
ای از پی لطف تو دل من نگران
چون پوشیدی تو پرده بر من مدران
زین پس من و بندگیت تا من بزیم
تو نیز گذشته را زمن در گذران


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از رابطهاش با خداوند سخن میگوید و از نگرانی دلش به خاطر لطف خدا یاد میکند. او احساس میکند که خداوند پردهای بر وی گذشته و از این رو نگران است. در پایان، شاعر بر ادامهٔ بندگی و امید به گذشت خداوند از خطاهایش تأکید میورزد و به نیاز خود به امداد الهی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که با محبت خود دل من را نگران کردهای، چرا پردهای بر من کشیدهای و مرا از خود دور کردهای؟
هوش مصنوعی: از این به بعد من و تو به هم وابستهایم؛ حالا که من از گذشته عبور کردهام، تو نیز باید از آن عبور کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر سینه زنان از هوس و جامه دران
چون شیفتگان جامه به هر جا مدران
رخساره به خون دیده می شوی ولیک
مگذار که آلوده شود جامه در آن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.