اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۱۲
از خاک ره خود آبم ارزانی دار
یا رؤیت خود به خوابم ارزانی دار
چون هستی تست کنج دلهای خراب
یا رب تو دل خرابم ارزانی دار


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از خداوند درخواست میکند که آب حیات و روشنی بخشش را به او عطا کند تا از حالت ناامیدی و خرابی دل رهایی یابد. او به تضاد میان وجود خود و نیاز به درک الهی اشاره دارد و خواهان دیدار خداوند، حتی در خواب، است. در نهایت، شاعر به تقاضای دل شکستهاش از خداوند تأکید میکند.
هوش مصنوعی: یا زمین را که بر آن قدم گذاشتهام، از محبت خود زنده کن و یا اینکه فقط در خوابم اجازه بده که تو را ببینم.
هوش مصنوعی: ای خدایا، چون تو وجود منی، پس در دلهای ناامید و ویران جستجو کن و به من نیز دل شاداب و تازهای ببخش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.