اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۰۴
ای خالق هر توانگر و هر درویش
می سازی کار هر یک از اندک و بیش
از لطف و کرم ساخته کن کار جهان
کز صنع تو یک ذرّه نگردد کم و بیش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی نیایشی خطاب به خداوند است. شاعر او را آفریدگار توانگر و درویش و ساماندهندهٔ کار همه میخواند. سپس از او میخواهد که کار جهان را از روی لطف و کرم سامان دهد، چون آفرینش او بیکموکاست و سنجیده است.
هوش مصنوعی: ای آفریدگار هر ثروتمند و هر تهیدست، تو کار هر کس را، چه با اندک و چه با بسیار، سامان میدهی و روزی همه به دست توست.
هوش مصنوعی: کار جهان را از روی لطف و بخشش خود سامان ده؛ زیرا آفرینش و کار تو چنان کامل و سنجیده است که ذرهای از آن کم یا زیاد نمیشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.