و از ایشان بود ابواسحق ابراهیم بن شیبان القَرمیسینئ رَحْمَةُ اللّه عَلَیْهِ، پیر وقت خویش بود و صحبت ابوعبداللّه مغربی کرده بود و صحبت خوّاص و پیران دیگر.
ابراهیم شیبان گوید هر کی خواهد که از جملۀ بطّالان بود گو رخصت را ملازم گیر.
و گوید علم فنا و بقا بر اخلاص وحدانیّت گردد و درستی عبودیّت و هرچه جز این بود آنست کی ترا بغلط افکند و زندقه آرد.
و گوید سفله آن بود که در خدای عزّوجلّ عاصی شود.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان نکاتی دربارهٔ سیر و سلوک معنوی میپردازد. او تاکید میکند که برای رسیدن به مقامهای معنوی، باید ارتباط با انسانهای برجسته و پیران راه را حفظ کرد. همچنین، او بر این باور است که علم حقیقی به فنا و بقای عبادت خالصانه مرتبط است و هرچیزی که از این اصل دور باشد، فرد را به خطا و زندقه میکشاند. در انتها، او اشاره میکند که انسانهای پست، در برابر خداوند معصیتی مرتکب میشوند.
هوش مصنوعی: ابواسحق ابراهیم بن شیبان قرمیسینی، که خداوند رحمتش کند، از افراد برجسته زمان خود بود و با ابوعبداللّه مغربی و دیگر خواص و پیران صحبت و تعامل داشته است.
هوش مصنوعی: هر کسی که میخواهد از بیکارها باشد، باید به رعایت مجوز و اجازهها توجه کند.
هوش مصنوعی: علم مربوط به فنا و بقای واقعی باید بر پایه اخلاص در وحدت باشد و درستکاری در بندگی را مشخص کند. هر چیزی که خلاف این باشد، انسان را به اشتباه میاندازد و به گمراهی میکشد.
هوش مصنوعی: و میگوید آدم بیمقدار کسی است که در برابر خداوند بزرگ نافرمانی کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.