شبی چون شام در فریاد و زاری
به صبح آوردم اندر نوحه کاری
صباحی ناگهانم خواب بربود
زمانی جانم از زاری بیاسود
خرامان آمد اندر خواب نوشین
خیال آن سهی سروم به بالین
مرا دید اوفتاده زار و مدهوش
ز تاب آتش دل سینه پرجوش
در آب دیدهٔ خود غرق گشته
جگر در تاب و دود از سر گذشته
به جان مجروح و تن بیمار و دل ریش
به کام دشمنان افتاده بی خویش
ز مژگان اشک خونین بر زمین ریخت
ز روی مهربانی در من آویخت
به من میگفت کای خو کرده با من
بسی در وصل جان پرورده با من
تو آن در عشق رویم داستانی
تو آن بگزیده یار مهربانی
که بی من یکدم آرامت نبودی
بجز وصلم دگر کامت نبودی
کنون چون بیمراد از حس تقدیر
فتادی در چنین هجران دلگیر
در این سرگشتگی چونست حالت
نمیگیرد ز عمر خود ملالت
مرا تا از تو دورم نیست آرام
جدا ماندم بصد ناکامی از کام
خیالی گشتهام در آرزویت
به جان آمد دلم در جستجویت
پریشانحال چون زلف بتانم
چو چشم مست خوبان ناتوانم
نماند از سرو قدم جز خیالی
نماند از ماه رویم جز هلالی
تنم از زندگانی بهرهور نیست
تو را از حال زار من خبر نیست
چو از بوی خیالش جان خبر یافت
ز بیهوشی زمانی روی برتافت
تصور شد دلم را کاین وصال است
چه دانستم که در خوابم خیال است
شدم تا قصهٔ خود عرضه دارم
یکایک زخم هجران برشمارم
درآمد صالح شوریده در کار
شدم از سؤ بخت خفته بیدار
چو خالی دیدم از دلبر شبستان
برآمد از دل پر دردم افغان
دل مجروح زارم زارتر شد
درون خستهام بیمارتر شد
غم هجران بدو ناگفته ماندم
چو زلفش زین سبب آشفته ماندم
خروشی از من محزون برآمد
نفیرم از دل پر خون برآمد
بجز باد صبا یاری ندیدم
وز او به هیچ غمخواری ندیدم
که راز دل بجانانم رساند
ز دید دل به درمانم رساند
پس از نالیدن و فریاد و زاری
بدو گفتم ز روی بیقراری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق پس از شبی پر از ناله، سحرگاه به خواب میرود و خیال معشوق را بر بالین خود میبیند که بر حال زارش میگرید و از رنج جدایی خود نیز سخن میگوید. عاشق گمان میکند به وصال رسیده و میخواهد درد هجران را بازگوید، اما ناگهان بیدار میشود و خوابگاه را خالی مییابد. اندوهش دوچندان میشود و چون جز باد صبا همدمی ندارد، رو به صبا میکند تا پیامش را به معشوق برساند و زمینهٔ بخش بعد، یعنی پیغام فرستادن، فراهم میشود.
هوش مصنوعی: شبی را که مانند شام تیره بود، با فریاد و زاری و نوحهگری تا صبح گذراندم.
هوش مصنوعی: صبحگاهان ناگهان خواب مرا ربود و جانم لحظهای از زاری آسوده شد.
هوش مصنوعی: در آن خواب شیرین، خیال معشوقِ سروقامتم با ناز و خرامان به بالینم آمد.
هوش مصنوعی: مرا دید که زار و بیهوش افتادهام و سینهام از گرمای آتش دل میجوشد.
هوش مصنوعی: دید که در اشک چشمانم غرق شدهام، جگرم در سوز و تب است و دود آهم از سرم گذشته است.
هوش مصنوعی: جانم زخمی، تنم بیمار و دلم ریش بود و بیخود و بیاختیار، چنان افتاده بودم که دشمنان میخواستند.
هوش مصنوعی: معشوق از مژگانش اشک خونین بر زمین ریخت و از سر مهربانی مرا در آغوش گرفت.
هوش مصنوعی: به من میگفت: ای کسی که با من خو گرفتهای و بارها در وصال با من جان پروردهای.
هوش مصنوعی: تو همانی که در عشق روی من زبانزد و افسانه شدهای و تو همان یار برگزیده و مهربان منی.
هوش مصنوعی: که بی من لحظهای آرام نداشتی و جز وصال من آرزوی دیگری نداشتی.
هوش مصنوعی: اکنون که به حکم تقدیر ناکام ماندهای و در چنین جدایی غمانگیزی افتادهای،
هوش مصنوعی: در این سرگردانی حالت چگونه است؟ آیا از زندگی خود ملول و دلتنگ نمیشوی؟
هوش مصنوعی: من هم از وقتی از تو دورم آرام ندارم و با ناکامی بسیار از آرزویم جدا ماندهام.
هوش مصنوعی: از آرزوی تو چنان لاغر شدهام که به خیالی میمانم و در جستجوی تو جانم به لب رسیده است.
هوش مصنوعی: مانند زلف زیبارویان پریشانحالم و مانند چشم خمار خوبان ناتوان و بیرمق.
هوش مصنوعی: از قامت سروگونهام جز خیالی نمانده و از روی ماهم جز هلالی باریک باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: تنم از زندگی بهرهای ندارد و تو از حال زار من بیخبری.
هوش مصنوعی: چون جانم بوی خیال معشوق را دریافت، لحظهای از بیهوشی بیرون آمد و به خود آمد.
هوش مصنوعی: دلم گمان کرد که این وصال واقعی است و نمیدانستم که در خوابم و آنچه میبینم خیال است.
هوش مصنوعی: برخاستم تا قصهٔ خود را برایش بگویم و زخمهای جدایی را یکییکی برشمارم.
هوش مصنوعی: در این میان فریادگری آشفته (یا کسی به نام صالح) پیش آمد و از بدبختیِ من، از خواب بیدار شدم.
هوش مصنوعی: چون خوابگاه را از دلبر خالی دیدم، از دل پردردم فغان برخاست.
هوش مصنوعی: دل زخمی و زارم زارتر شد و درون خستهام بیمارتر گشت.
هوش مصنوعی: غم جدایی را به او نگفته ماندم و به همین سبب مانند زلفش پریشان و آشفته شدم.
هوش مصنوعی: از من اندوهگین خروشی برخاست و نالهام از دل پرخونم بلند شد.
هوش مصنوعی: جز باد صبا یاری نیافتم و از هیچکس دیگر غمخواری ندیدم.
هوش مصنوعی: تا باد صبا راز دلم را به معشوق برساند و مرا از درد دل به درمان برساند.
هوش مصنوعی: پس از ناله و فریاد و زاری، با بیقراری به باد صبا چنین گفتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.