ضمیر پاک آن مرغ سخن ساز
چو این افسانه کردم پیشش آغاز
شد از حال دل پر دردم آگاه
چو آتش گشت و شد با باد همراه
به خلوتگاه آن آرام جان رفت
باستادی ز هر چشمی نهان رفت
باو از هر دری افسانه میگفت
حکایت خوب و استادانه میگفت
ز من هر دم غمی تقریر میکرد
ز دریائی نمی تقریر میکرد
چو رمزی زین حکایت یاد کردی
سمنبر زان سخن فریاد کردی
بصنعت زین سخن دوری نمودی
بدو آئین مستوری نمودی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قاصدی با دل پاک و زبان سخنساز، افسانهای را روایت میکند که حال دل عاشق را به دیگران میرساند. او با حسن بیان و هنرمندی، غم عاشق را به گوشها میسازد و از درد او صحبت میکند. شنوندگان از این روایت متأثر میشوند و در خلوت خود به عمق معانی آن پی میبرند. داستان به گونهای پیش میرود که دریای غم عاشق نه تنها بیان میشود، بلکه احساسات آن نیز به زیبایی منتقل میگردد.
هوش مصنوعی: آن مرغ سخنساز که ضمیر پاکی دارد، وقتی که این داستان را برایش شروع کردم، متوجه حال و درد دل من شد.
هوش مصنوعی: دل پر درد من از وضعیت و احوال خود آگاه شد، مانند آتش که با باد میسوزد و همراه میشود.
هوش مصنوعی: آن آرامشدهنده به خلوتگاه خود رفت و به گونهای در سایه و پنهانی قرار گرفت که هیچ چشمی او را نمیدید.
هوش مصنوعی: شخصی از هر موضوعی برای او (آرام جان) قصهها و افسانهها تعریف میکرد و این روایتها بهخوبی و با مهارت بیان میشد.
هوش مصنوعی: او هر لحظه غمها و دردهای من را بیان میکرد، اما از دریای عشق و احساساتش سخن نمیگفت.
هوش مصنوعی: وقتی که به یاد آن حکایت، رمزی گفتی، از آن سخن مثل سمنبر (نرجس) فریاد زدی.
هوش مصنوعی: با این سخن، به طور هنرمندانهای از حقیقت دوری میکنی و همچنین به شیوهای پنهان خود را نشان میدهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.