|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حال خود بس تباه می‌بینم
نامهٔ دل سیاه می‌بینم
یوسف روح را ز شومی نفس
مانده در قعر چاه می‌بینم
خط طومار عمر می‌خوانم
همه واحسرتاه می‌بینم
در دل بی‌قرار می‌نگرم
ناله و سوز و آه می‌بینم
ره دراز است و دور من خود را
همه بی‌زاد راه می‌بینم
پایمردی که دست او گیرد
محض لطف اله می‌بینم
عذر خواه عبید بی‌چاره
کرم پادشاه می‌بینم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عذاب و ناامیدی خود سخن می‌گوید و حال دلش را تباه و سیاه توصیف می‌کند. او خود را در قعر چاهی می‌بیند که به خاطر شومی نفسش گرفتار آن شده است. با مرور زندگی‌اش، افسوس و حسرت را در وجودش حس می‌کند و ناله‌ای پر از سوز و آه از دلش برمی‌خیزد. او در این مسیر طولانی احساس می‌کند که هیچ توشه‌ای برای سفر ندارد و تنها امیدش به لطف الهی و یاری فردی است که دستش را بگیرد. در پایان، او خود را عذرخواهی می‌کند و به وجود کرم افراد بزرگ اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: حالم را بسیار خراب و نامناسب می‌بینم و دل‌باخته‌ام را در حالتی تاریک و ناامید می‌نگرم.
هوش مصنوعی: روح انسان را به یوسف تشبیه کرده‌است که به دلیل بدی‌های نفس، در دل قعر چاه گرفتار شده و در این وضعیت، احساس می‌کند که در حال غرق شدن در درد و ناراحتی است.
هوش مصنوعی: در طول زندگی‌ام، وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، فقط حسرت و افسوس می‌بینم.
هوش مصنوعی: در دل بی‌قرار خود، معصومانه و با اندوه، درد و غم و فریادهایی را مشاهده می‌کنم.
هوش مصنوعی: این ابیات نشان می‌دهد که راهی طولانی و سخت در پیش است و در این مسیر، حس می‌کنم که خودم تنها و بدون وسائل لازم برای ادامه‌ی راه هستم.
هوش مصنوعی: من انسانی را می‌بینم که به خاطر لطف خداوند، مرا در بر می‌گیرد و از من حمایت می‌کند.
هوش مصنوعی: عبید، که در موقعیتی دشوار به سر می‌برد، از پادشاه درخواست بخشایش و محبت می‌کند و به ضعف و نیاز خود اشاره کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.