شماره ۱: یاد تو مرا انیس جان آگاه

شماره ۲: زنهار به جاه دهر پر شورش و شین

شماره ۳: ممتاز دو کونیم به تایید علی

شماره ۴: امروز وداع مدعا باید کرد

شماره ۵: هر چند چو روز خود نیم نامه سفید

شماره ۶: قرآن که سرور سینه ی آگاه است

شماره ۷: هم در لگن سپهر از شمع خور است

شماره ۸: هرگز مطلوب محو طالب نشود

شماره ۹: در قافله زنده دلان بانگ نوایم

شماره ۱۰: چون غنچه تو را خرده کند جا در مشت

شماره ۱۱: از دور چو آن شعله ی سرکش دیدم

شماره ۱۲: عرش آینه دار مهد علیای علی است

شماره ۱۳: آن شاه که کعبه اش ولادتگاه است

شماره ۱۴: چون مشهدم آشیانه ی جان نجف است

شماره ۱۵: در طرح غزل مرا دواعی باشد

شماره ۱۶: ای مهر تو کیمیای آب و گل من

شماره ۱۷: در هر طرفی ز عشق بنیاد مرا است

شماره ۱۸: هر چند شکسته دست و پایی داریم

شماره ۱۹: زآن رو که خطت به پای جان سلسله است

شماره ۲۰: در بحر طلب بلند طی کردم و پست

شماره ۲۱: خط تو که خون در دل مردم کرده است

شماره ۲۲: گه بر سرمهری چو مه بی کم و کاست

شماره ۲۳: از نشو و نمای عشق بالیده دلم

شماره ۲۴: گشتند شراب خوار دام و دد چند

شماره ۲۵: تقویم دلم به نام ابراهیم است

شماره ۲۶: ای آنکه زلب گهر به دریا باری

شماره ۲۷: پیری است که رنگ تن پرستی ریزد

شماره ۲۸: قلیان چو نفس مرا به دل پیوندد

شماره ۲۹: ر کوی تو بنده یک شبک می آمد

شماره ۳۰: باشد چو سواد دیده بوم و برهند

شماره ۳۱: ایجاد چو شد هند برای آدم

شماره ۳۲: عود غم دل سوخته در مجمر هند

شماره ۳۳: خباز پسر نقش حضورت بندم

شماره ۳۴: تا خود نشوم رونق بازار کسی

شماره ۳۵: زآن چهره و زلف روزگاری دارم

شماره ۳۶: شاهی که چو مهر است جهان تاب درش

شماره ۳۷: در طی طریق مشهد فیض آثار

شماره ۳۸: در کوی رضا است کعبه فرش و حجرش

شماره ۳۹: هر چند جفا دیده ام از خصم بسی

شماره ۴۰: ملکی عشقی و مخزنی عرفانی

شماره ۴۱: بالی ذوقی تشوقی طیرانی

شماره ۴۲: بر آینه ی دلی که چون جام جم است

شماره ۴۳: من مردم و از هر طمعی آزادم

شماره ۴۴: در سیم کشی طفل سرشکم سحر است

شماره ۴۵: گلزار به کف نسخه ای از روی تو داشت

شماره ۴۶: شست نگه تو بس که صاف افتاده است

شماره ۴۷: در دهر ز دل چشم ترم سیرتر است

شماره ۴۸: ای شعله ی رخسار تو گلزار خلیل

شماره ۴۹: ترکی که دمش چو تیغ خونخواری کرد

شماره ۵۰: ای آینه ی روی خنک نرمی تو

شماره ۵۱: هر چند که شوخ و پرفن و پرکاری

شماره ۵۲: بی اصل تر از نقش بر آب اند این قوم

شماره ۵۳: ای خان صلاح پیشه افساد بس است

شماره ۵۴: هر آیت صنعتی چو بیند آگاه

شماره ۵۵: در پیش سران جز به کمر دست مگیر

شماره ۵۶: دل مایل حرف پاک آزاده بود

شماره ۵۷: حسنی که خلیلش کشد از چهره نقاب

شماره ۵۸: خردسالان چو نکته ساز آیند

شماره ۵۹: صد شکر که دل زشرک پرداخته شد

شماره ۶۰: ای نام نگین تو بر نگین جانها کنده

شماره ۶۱: در قید غم و شکنجه دنیایم

شماره ۶۲: هر گوشه ی خاطر از کسان غمکده ای است

شماره ۶۳: با عاشق سنگ سنگ می باید بود

شماره ۶۴: با دام تعلقم چو آویزش نیست

شماره ۶۵: افتاده ز چشم ما سوی الله مرا است

شماره ۶۶: هرگز گله از سپهر و انجم نکنم

شماره ۶۷: هر کس که نه نغمه سنج مضمون باشد

شماره ۶۸: هر چند دل از خدنگ او جوشن شد

شماره ۶۹: چون بهر شکست شد مهیا دل من

شماره ۷۰: بر عارض لاله رنگت ای بدر منیر