ساقی به گه سپیده بر خویش بجنب
می در ده و خلوت کن و مگریز سنب
بر دختر رز چو عادت روزه گذاشت
در عقد پیاله آرش از خانه ی خنب
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
برای پیشنهاد تصاویر مرتبط با اشعار لازم است ابتدا با نام کاربری خود وارد گنجور شوید.
ساقی به گه سپیده بر خویش بجنب
می در ده و خلوت کن و مگریز سنب
بر دختر رز چو عادت روزه گذاشت
در عقد پیاله آرش از خانه ی خنب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی می‌خواهد که در سپیده‌دم می را به او بدهد و از دست رفتن لحظه‌ها را به یادش بیاورد. او به شکلی استعاری به عشق و زیبایی دختر اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از این نعمت‌ها بهره‌مند شد. شاعر بر اهمیت لذت‌بردن از زندگی و عشق تأکید دارد و به رهایی از روزمرگی دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: بهتر است که ای ساقی، قبل از صبح زود، در جامی شراب بریزی و در فضایی آرام آرامش را بیابی و از شب و دغدغه‌های آن دور نشوی.
هوش مصنوعی: دختر رز روزه را به عنوان عادت پذیرفته است و در این حال به پیاله‌ای که آرش در خانه‌ی خنب گذاشته، اشاره می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.