آخر ای نامهربان فریادرس
بیش از پیشم مران فریادرس
در کنارم آی بر خونم کمر
چند بندی بر میان فریادرس
سوختم آبی بر آتش زن بیا
یکدم آخر یک زمان فریادرس
چون رکابم چند داری پای مال
بازکش یکدم عنان فریادرس
چند کوشم تا بپوشم راز دل
آشکارا شد نهان فریادرس
تا نباید خواست از دستور داد
از فراقم ده امان فریادرس
هرگزم فریاد اگر خواهی رسید
آمد اکنون وقت آن فریادرس
گر نزاری را بدین زاری نیی
پس که رایی در جهان فریادرس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر درخواست کمک و همدلی دارد. شاعر به "فریادرس" (یعنی کسی که به او پناه میآورد) میگوید که او را بیش از این رنج ندهد و در کنار او بیاید. او از آتش درد و غم خود صحبت میکند و به یاری میطلبد تا رازهای دلش را پنهان نکند. در پایان، شاعر با ناامیدی میپرسد که اگر کسی به او کمک نکند، پس در این دنیا چه کسی میتواند به او یاری رساند. در کل، این شعر نمایانگر احساس تنهایی و نیاز به پشتیبانی است.
هوش مصنوعی: ای بیاحساس، بیشتر از این مرا تنها نگذار و کمکی به من کن.
هوش مصنوعی: بیا و در کنار من باش، بر زخمهایم تسلیم نشو و به فریاد من گوش کن.
هوش مصنوعی: من دچار آتش شدم، بیا و برای یک لحظه هم که شده به فریادم برس.
هوش مصنوعی: وقتی که در راهی که میروی چندین بار تو را زیر پا میگذارند، یک لحظه افسار را به سمت خود بکش و فریاد بزن تا کمکی به تو برسد.
هوش مصنوعی: با تلاشهای زیاد سعی میکنم که راز دلم را پنهان کنم، اما اکنون بهطور واضحی نمایان شده است و کسی نیست که به فریادم برسد.
هوش مصنوعی: نباید از کسی که دستور میدهد، انتظار داشت، بلکه باید از جداییام کمک بخواهم و فریادرس بیابم.
هوش مصنوعی: هرگز من فریاد نخواهم زد، اگر تو خواسته باشی که به کمک بیایی. اکنون، زمان مناسبی برای یاری و امداد است.
هوش مصنوعی: اگر نزار (نظری) را با این وضعیت و زاری ببینی، پس چه کسی در این دنیا فریادرس و حمایتگری خواهد بود؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.