خدایا خطاهای ما در گذار
زتو یک نظر وز چو ما صدهزار
جهانی گنه رحمتت در دمی
بیندازد از گردن عالمی
به بیچارگی کرده ام دست پیش
خجل وامگردانم از فضل خویش
همین است کز من نیامد صواب
جزای خطا چشم دارم ثواب
از آن پبش عفوت کنم پوزشی
که امّیدوارم به آمرزشی
خدایا معاد و مآبم به تست
تویی آنک بعث و ثوابم به تست
بریدم طمع جز تو از هر که هست
که من مست جام تو ام از الست
پناهم تویی در که خواهم گریخت
تو کش تا توان گفت خونم که ریخت
اگر رد کنندم عقول و جهول
چه غم چون تو ام کرده باشی قبول
ز من باز گردند پیوند و خویش
تو محروم مگذارم از عفو خویش
خدایا عنان عنایت مپیچ
که من هیچم و هیچ ناید ز هیچ
بر امّید فضل تو کردم گناه
به نومیدیم رد مکن یا اله
ز اول چو بی علّت ما و من
به هم دادی آمیزش جان و تن
به وقت جدا کردن از یکدگر
تو دانی نیارم زدن دم دگر
کسی را تو باشی که در یابدش؟
وگر درببندی که بگشایدش؟
خدایا از آنجا که احسان تست
عفو کن که مجرم هراسان تست
چو مخلوق را هست بخشایشی
دلی می رساند به آسایشی
اگر در پشیمانی آهی کنند
عفو می کند چون گناهی کنند
تو غفّاری و ما گنه کرده ایم
به فضل تو زنهار آورده ایم
ز تقصیرها درگذر یا اله
ببخشای بر ما ببخش از گناه
چو از هر دو عالم ترا خواستست
نزاری ترا هم ز تو خواستست
که بگذاردم گر تو بنوازیم؟
که برداردم گر تو بندازیم؟
قبول تو پس رد مکن دعوتم
چراغی برافروز در خلوتم
طمع منقطع کردم از کاینات
به فضل تو دارم امید نجات
بر امّید مرهم جگر خسته ام
به روی از همه خلق دربسته ام
در بسته نگشاید الّا تو کس
مرا چون تو هستی ز تو هم تو بس
به دست تضرّع به بوی نوید
درت می زنم تا برآید امید
به روی ضریری دری بسته بود
در آن بسته امّید پیوسته بود
بر آن در یکی روز تا شب بماند
ز بیرون کسی در درونش نخواند
یکی گفت در خانه دیّار نیست
برو بر در بسته چندین مایست
شنیدم که می گفت با خود به راز
که این در شود آخرالامر باز
خداوند اگر زنده بازآردش
سرا را در بسته بگشایدش
خداوند ما دایما حاضر است
به اسباب و احوال ما ناظر است
نباشد درش بسته بر مستحق
تو هم معترف باش و هم متّفق
بلی گر گشادست و گر بسته در
ندارد جز او کس از آن سرّ خبر
ببندد چو خواهد که آزاردت
گشاید چو خواهد که بازآردت
تو گر خواستی و او ندادت مرنج
گلی داد و خاری نهادت مرنج



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش، آغاز باب پایانی ادبنامه، مناجاتی است که در آن نزاری به گناهکاری و هیچ بودن خود اعتراف میکند، از همهٔ خلق امید میبُرد و تنها به فضل و آمرزش خدا امید میبندد. سپس حکایت نابینایی را میآورد که با وجود سخن دیگران، امیدوارانه پشت دری بسته ایستاد و یقین داشت سرانجام باز میشود. نتیجه میگیرد که در رحمت خدا بر روی سزاوار بسته نمیماند و بستن و گشودن آن به حکمتی است که تنها خدا میداند؛ پس اگر دعایی برآورده نشد یا گلی با خار همراه شد، نباید دلگیر شد.
هوش مصنوعی: خدایا از خطاهای ما بگذر. از تو یک نگاه رحمت کافی است، هرچند از امثال ما صدهزار خطا سر زده باشد.
هوش مصنوعی: رحمت تو در یک لحظه بار گناهی به اندازهٔ یک جهان را از گردن همهٔ مردم برمیدارد.
هوش مصنوعی: از سر درماندگی دست نیاز به سوی تو دراز کردهام؛ مرا شرمنده از درگاه فضل خود بازمگردان.
هوش مصنوعی: حال من همین است که هیچ کار درستی از من سر نزده، و با این همه در برابر خطاهایم چشم پاداش دارم.
هوش مصنوعی: پیش از آنکه مرا ببخشی، از تو پوزش میخواهم، زیرا به آمرزش تو امیدوارم.
هوش مصنوعی: خدایا بازگشت و سرانجام من به سوی توست؛ برانگیخته شدن من در قیامت و پاداشم همه به دست توست.
هوش مصنوعی: از همه جز تو چشم امید بریدهام، زیرا از روز الست، یعنی روز پیمان نخستین، مست جام محبت تو هستم.
هوش مصنوعی: پناه من تویی، به کجا بگریزم؟ اگر کشته شوم، تو مرا بکش تا بتوان گفت که خون من به دست چه کسی ریخته شد؛ یعنی کشته شدن به دست تو مایهٔ افتخار است.
هوش مصنوعی: اگر دانایان و نادانان همه مرا رد کنند، چه غمی دارم وقتی تو مرا پذیرفته باشی.
هوش مصنوعی: اگر خویشان و نزدیکان از من روی برگردانند، تو مرا از بخشش خود محروم مگذار.
هوش مصنوعی: خدایا عنان لطف و عنایت خود را از من برمگردان، زیرا من هیچم و از هیچ کاری برنمیآید.
هوش مصنوعی: به امید فضل و بخشش تو گناه کردم؛ پروردگارا، مرا ناامید از درگاهت مران.
هوش مصنوعی: همانگونه که در آغاز، بی هیچ سببی از سوی ما، جان و تن ما را به هم آمیختی،
هوش مصنوعی: به هنگام جدا کردن جان از تن نیز اختیار با توست و من جرئت ندارم سخن دیگری بگویم.
هوش مصنوعی: کسی که تو یار و پشتیبان او باشی، چه کسی میتواند به او آسیب برساند؟ و اگر تو دری را ببندی، چه کسی میتواند آن را بگشاید؟
هوش مصنوعی: خدایا به اقتضای احسان و نیکوکاریات ببخش، زیرا این گناهکار از تو هراسان است.
هوش مصنوعی: آفریدگان نیز گذشت و بخشش دارند و با آن دلی را آسوده میکنند؛
هوش مصنوعی: اگر کسی گناهی کند و از سر پشیمانی آهی بکشد، او را میبخشند؛ پس از تو بخشش بسیار بیشتر سزاوار است.
هوش مصنوعی: تو بسیار آمرزندهای و ما گناهکاریم و به فضل تو پناه آوردهایم.
هوش مصنوعی: پروردگارا از کوتاهیهای ما درگذر، بر ما رحم کن و گناهانمان را ببخش.
هوش مصنوعی: چون از میان هر دو جهان تنها تو را خواسته است، نزاری، یعنی خود شاعر، تو را هم از خود تو درخواست کرده است.
هوش مصنوعی: اگر تو مرا بنوازی، چه کسی میتواند مرا رها کند؟ و اگر تو مرا بیندازی، چه کسی میتواند مرا از زمین بردارد؟
هوش مصنوعی: پس دعای مرا بپذیر و رد مکن و در تنهاییام چراغی از نور خود برافروز.
هوش مصنوعی: از همهٔ موجودات چشم امید بریدهام و تنها به فضل تو امید رستگاری دارم.
هوش مصنوعی: دلم زخمی است و به امید مرهم تو، در را به روی همهٔ مردم بستهام.
هوش مصنوعی: در بسته را کسی جز تو نمیگشاید؛ چون تو را دارم، از تو نیز تنها خود تو مرا بس است.
هوش مصنوعی: با دست زاری و به امید مژدهٔ نیک، در خانهٔ تو را میکوبم تا امیدم برآورده شود.
هوش مصنوعی: دری به روی نابینایی بسته بود، ولی او همچنان به گشوده شدن آن در امید داشت.
هوش مصنوعی: یک روز از صبح تا شب بر آن در ماند و کسی از درون او را به خانه نخواند.
هوش مصنوعی: کسی به او گفت: در این خانه هیچکس نیست؛ برو و اینقدر پشت در بسته نایست.
هوش مصنوعی: شنیدم که آن نابینا آهسته با خود میگفت: این در سرانجام باز خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر خداوند صاحب خانه را زنده بازگرداند، او در بستهٔ خانه را خواهد گشود.
هوش مصنوعی: پروردگار ما همیشه حاضر است و بر احوال و اسباب کار ما نظر دارد.
هوش مصنوعی: در رحمت او بر روی کسی که سزاوار است بسته نیست؛ تو نیز به این حقیقت اعتراف کن و با آن همداستان باش.
هوش مصنوعی: آری، باز بودن یا بسته بودن آن در رازی است که جز خدا کسی از آن آگاه نیست.
هوش مصنوعی: هرگاه بخواهد تو را بیازماید و بیازارد، در را میبندد و هرگاه بخواهد تو را به سوی خود بازگرداند، آن را میگشاید.
هوش مصنوعی: اگر چیزی خواستی و خدا به تو نداد، دلگیر مشو؛ اگر گلی داد و خاری هم در کنارش نهاد، رنجیده مباش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.