سلیمان گذر کرد بر کشوری
ز هرنوع در مو کیش لشکری
به راهی که لشکر گذر یافتند
گروهی ز موران خبر یافتند
به اجماع پیش سلیمان شدند
نیایش کنان و ثناخوان شدند
ز مورا یکی بندگی در نیافت
نیارست حالی خدمت شتافت
تلی ریگ در کوی دلدار داشت
که تا روز محشر برآن کار داشت
برآن بود میعاد روز وصال
که بر گیرد از راه و بود از محال
چو موری وفا میکند یا حبیب
زفرهاد مسکین نباشد عجیب
براُمّید شیرین که آید به چنگ
به جان کندن از کوه میکَنُد سنگ
سلیمان فرستاد و کردش طلب
فرو ماند از آن مور عاجز عجب
بدو گفت گر صورتی بسته ای
محال است کاری که پیوسته ای
به عُمر جهان کی میّسر شدست
خیالی که بر تو مصوُر شدست
سزد گر بیندازی از گردنش
عذابی که نتوان به سر بُردنش
ز ما بازماندی به چیزی محال
چه خیزد مگر هم خیال از خیال
بدو گفت مور ای به همّت بلند
مَیبینم چنین عاجز و مستمند
چو بستم امیدی و کردم قبول
ازین تا بمیرم نگردم ملول
رهی نو به دنیا نیاورده ام
بلی دعوی دوستی کرده ام
وفا نیست بر من از آن نگذرم
که داند؟مگر هم به پایان بَرَم
گر این ریگ برخیزد از پیش من
وگر خاک گردد تنِ ریش من
بکوشم مگر بخت یاور شود
کنار وصالم میّسر شود
به همّت توان کارها پیش بُرد
خداوند همّت به غفلت نَمُرد
وفا آید از مور،و از میردِه
نیابد،چنان میر پس مرده بِه
به همّت رسیدندمردان به کام
چو بی همّتان جان مَکن والسلام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، هنگام گذر سلیمان و لشکرش، همهٔ مورچگان به خدمت او میروند جز یک مور که برای رسیدن به وصال محبوب باید تپهای از ریگ را جابهجا کند. سلیمان او را فرامیخواند و کارش را ناممکن و خیالبافی میشمارد، اما مور پاسخ میدهد که چون دعوی دوستی کرده، تا پای جان از عهد خود دست نمیکشد. شاعر وفای این مور را با کوهکندن فرهاد برای شیرین میسنجد و نتیجه میگیرد که کارها با همت پیش میرود و بزرگی که از مورچه کموفاتر باشد، مرگش بهتر است.
هوش مصنوعی: سلیمان با لشکری از هر گونه موجود از سرزمینی گذشت.
هوش مصنوعی: در راهی که لشکر از آن میگذشت، گروهی از مورچگان از آمدنش آگاه شدند.
هوش مصنوعی: مورچگان همگی با هم نزد سلیمان رفتند و او را ستایش و دعا کردند.
هوش مصنوعی: یکی از مورچگان به این خدمت نیامد و نتوانست در آن هنگام برای ادای خدمت بشتابد.
هوش مصنوعی: او در کوی محبوبش تپهای از ریگ پیش رو داشت که جابهجا کردنش تا روز قیامت کار میبرد.
هوش مصنوعی: شرطِ روز وصال این بود که آن تپهٔ ریگ را از سر راه بردارد، و این کاری ناشدنی مینمود.
هوش مصنوعی: ای دوست، وقتی مورچهای چنین وفاداری کند، از فرهاد بیچاره هم چنین وفایی شگفت نیست.
هوش مصنوعی: فرهاد به امید رسیدن به شیرین، با جانکندن از کوه سنگ میکَنْد.
هوش مصنوعی: سلیمان کسی را فرستاد و آن مور را نزد خود خواند و از کار آن مورِ ناتوان در شگفت ماند.
هوش مصنوعی: سلیمان به او گفت: اگر چنین خیالی در سر پروردهای، کاری که در پیش گرفتهای ناممکن است.
هوش مصنوعی: در همهٔ عمر جهان کی چنین خیالی که در ذهن تو نقش بسته، شدنی بوده است؟
هوش مصنوعی: بهتر است این رنجی را که به انجام نمیرسد از گردن خود بیندازی.
هوش مصنوعی: برای چیزی ناممکن از آمدن نزد ما بازماندی؛ از این کار جز خیالی بر خیال دیگر چه حاصل میشود؟
هوش مصنوعی: مور به سلیمان گفت: ای بلندهمت، مرا چنین ناتوان و درمانده مپندار.
هوش مصنوعی: چون به این کار امید بسته و آن را پذیرفتهام، تا زندهام از آن خسته و دلزده نمیشوم.
هوش مصنوعی: من راه تازهای در جهان نیاوردهام؛ آری، فقط ادعای دوستی کردهام و باید پایش بایستم.
هوش مصنوعی: رها کردن این کار از وفاداری به دور است، پس از آن دست نمیکشم؛ چه کسی میداند، شاید آن را به پایان برسانم.
هوش مصنوعی: چه این ریگ از پیش رویم برداشته شود و چه تن زخمیام در این راه خاک شود،
هوش مصنوعی: تلاش میکنم، شاید بخت یاری کند و وصال برایم ممکن شود.
هوش مصنوعی: با همت میتوان کارها را پیش برد و صاحب همت در غفلت نمیمیرد.
هوش مصنوعی: وقتی از مورچهای وفا سر میزند و از امیر و بزرگی وفا دیده نشود، مرگ چنین امیری بهتر از زندگی اوست.
هوش مصنوعی: مردان با همت به آرزوی خود رسیدهاند؛ تو مانند بیهمتان عمر و جان خود را بیهوده تباه مکن. سخن تمام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.