در هجر تو گر دمی بکامم باشد
در وصل تو زندگی حرامم باشد
بی لعل لبت گر هوس باده کنم
خون دل خویشتن بجامم باشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در هجر تو گر دمی بکامم باشد
در وصل تو زندگی حرامم باشد
بی لعل لبت گر هوس باده کنم
خون دل خویشتن بجامم باشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی، عشق و جدایی را به تصویر می‌کشد. او بیان می‌کند که در لحظه‌های جدایی از معشوق، زندگی برایش مشکل و در زندگی با او نیز قید و شرط‌هایی دارد. عشق او به معشوق آنقدر عمیق است که حتی فکر به سرشکستگی و غم را هم به باده نوشی ترجیح می‌دهد. در واقع، او از تب و تاب عشق خود و درد جدایی سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که زندگی‌اش تحت تأثیر این احساسات قرار دارد.
هوش مصنوعی: اگر در غیبت و دوری تو لحظه‌ای آرامش داشته باشم، در نزدیکی و وصالت زندگی برایم حرام خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر نتوانم لب‌های زیبایت را ببینم و نوشیدنی خوشمزه‌ای بنوشم، بهتر است که خون دل خود را در جام بریزم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.