یک ره کم این حجره خاکی نگرفتی
ترک صنم و دیر مغاکی نگرفتی
دیو و ملک از عربده ناکی تو جستند
در شکوه عنان دل شاکی نگرفتی
در کوچه وحدت که شهودی به دوام است
حظ نظر از وسوسه ناکی نگرفتی
آخر ببری ز اول اگر پاک ببازی
درباختی ار مهره به پاکی نگرفتی
در مهد دلت میل به شوخی و هوا داشت
راحت چو می از نشئه تا کی نگرفتی
چون گل به نسیمی دل شوریده شود چاک
هرچند که چون غنچه به چاکی نگرفتی
بر چرخ نسودی چو قمر گوشه نعلین
زنار مسیحا به شراکی نگرفتی
مردیم که در چشم تو گیریم بهایی
چون زندگی اما به هلاکی نگرفتی
حال تو نشد رتبه معراج «نظیری »
گر بطن سمک را به سماکی نگرفتی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد و بررسی وضعیتی می‌پردازد که در آن انسان از فرصت‌ها و نعمت‌های معنوی و شخصی غافل مانده است. او به گوشه‌نشینی و زهد کاذب اشاره می‌کند و می‌گوید حتی با وجود آسایش‌های درونی، انسان باید از وسوسه‌ها پرهیز کند و به دنیای واقعی و الهی نزدیک شود. همچنین، اشاره‌ای به ناپایداری زندگی دارد و نوعی ندامت از اشتباهاتی که مانع از دستیابی به کمال و معراج می‌شود، در آن به چشم می‌خورد. در نهایت، شاعر به دشواری مسیر رشد و تعالی اشاره کرده و از ناکامی انسان‌ها در استفاده از قابلیت‌های درونی خود می‌نالد.
هوش مصنوعی: هیچ تلاشی نکردی که از این حجره‌ی خاکی و دنیای مادی بگذری و به درک عمیق‌تری دست یابی، همچنان به عشق و شیفتگی‌های دنیوی خود وابسته‌ای و از آنها جدا نشده‌ای.
هوش مصنوعی: دیو و فرشته از فریاد تو دور شدند و در عزت روح، دل ناراحتت را نادیده گرفتی.
هوش مصنوعی: در کوچه‌ی وحدت که همیشه حضور دارد، تو از تماشای زیبایی‌های آن لذت نبردی و خود را از وسوسه‌های مشکلات و دغدغه‌ها دور نکردی.
هوش مصنوعی: اگر از ابتدا صادقانه و با نیت درست بازی نکنی، در نهایت باختی. حتی اگر در بازی به ظاهر موفق باشی، اگر مهره‌ات را با صداقت و درستی انتخاب نکرده باشی، همه چیز به هدر رفته است.
هوش مصنوعی: در دل تو حس شوخی و خوشی وجود داشت و مانند شرابی که انسان را سرمست می‌کند، راحتی و شادابی تو را به وجد آورده بود. اما تا کی این حال را در دست نگرفته‌ای؟
هوش مصنوعی: فضای دل شاداب و سرشار از احساس، همچون گلی است که با نسیمی در حال رقص و احساس شور و شوق می‌باشد. حتی اگر در درون خود زخم‌ها و شکستگی‌هایی داشته باشد، باز هم زیبایی و تازگی‌اش همچون غنچه‌ای است که هنوز به کمال نرسیده و نشکفته باقی مانده است.
هوش مصنوعی: اگر در آسمان همچون ماه نمی‌درخشیدی، نمی‌توانستی در کنار نعلین مسیحا به شریک دانسته شوی.
هوش مصنوعی: ما برای آنکه در چشمانت ارزشی چون زندگی پیدا کنیم، جان باختیم، اما تو ما را به هلاکت نرساندی.
هوش مصنوعی: اگر وضعیت تو به مرتبه‌ی بالا و والایی نرسیده، به این دلیل است که نتوانستی به سطحی فراتر از قوت جسمانی خود برسی، و فقط به ظواهر دنیا اکتفا کرده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.