ماه ایلک باف با من کرد سودا بر گشاد
آردهای من گرفت و پشم ایلک را نداد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ماه ایلک باف با من کرد سودا بر گشاد
آردهای من گرفت و پشم ایلک را نداد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت از شهرآشوبهای سیدای نسفی است که هر یک دربارهٔ زیبارویی از صاحبان یک پیشه سروده شدهاند؛ این یکی دربارهٔ جوانی الکباف است. شاعر با واژههای همین پیشه، یعنی آرد و الک و پشم، از معاملهای ناعادلانه شکایت میکند: معشوق دارایی عاشق را گرفته و در برابر آن چیزی نداده است. «سودا» در این بیت هم معنای داد و ستد دارد و هم معنای شیفتگی عاشقانه.
دلدار ایلک (=الک) باف به گشادگی با من سودا کرد؛ آردهای مرا گرفت و پشم الک هم نداد! (دلدار در سوداگری با من، مرا به سوی خود کشاند و رهایم کرد!)
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.