|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به خاک افتاده گرد سرمه چشم سیاهت من
به خون غلطیده صید بسمل تیغ نگاهت من
اسیر غنچه خندان لعلت صد قفس بلبل
گریبان پیرهن چاک گل طرف کلاهت من
به گلشن بنده آزاد سرو قامتت قمری
غلام حلقه در گوش خط سنبل پناهت من
گدای مفلس بی خان و مان پیر تهیدستی
ز پا افتاده از خود رفته سرهای راهت من
به بزم دلبران گر دعویی شیرین لبی سازی
چو کوه بیستون امروز پا بر جا گواهت من
نگه بر عارضت چون سیدا دزدیده می سازم
چو پشت آئینه شرمنده روی چو ماهت من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های چشمان معشوق خود اشاره می‌کند و از تأثیر عمیق آنها بر جان و دلش سخن می‌گوید. او خود را اسیر غنچه لب‌های معشوق می‌داند و به شکوه و زیبایی قامت او در میانه گلستان اشاره می‌کند. در این تصویرسازی، شاعر خود را گدای آن معشوق می‌بیند که در فقر عشق گرفتار شده و در آرزوی وصال او است. در نهایت، او به طرز احساسی از بزم دلبران یاد می‌کند و به زیبایی‌های معشوقش می‌اندیشد که همچون آینه‌ای او را از خود شرمنده می‌کند.
هوش مصنوعی: چشمان سیاهت مرا به شدت مجذوب کرده و به خاطر نگاه تیزت، من مثل یک شکاری که زخمی شده، در خونم غوطه‌ور شده‌ام.
هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی و لبخند تو، مانند بلبل در قفس‌های زیادی گرفتار شده‌ام و به زیبایی‌ات چشم دوخته‌ام. همچنین در پی جلب توجه تو هستم و می‌خواهم با تو در ارتباط باشم.
هوش مصنوعی: در باغی که من بنده‌اش هستم، قامت تو مانند سرو است و من پرنده‌ای هستم که در مقابل تو سر فرود آورده‌ام. من به دور گردن تو حلقه‌ای از سنبل می‌زنم و در کنار تو پناه می‌گیرم.
هوش مصنوعی: یک گدای فقیر و بی‌خانمان، که زندگی را به سختی می‌گذراند و از شدت ناداری به زمین افتاده است، در حال گذراندن وقتش در کنار راه انتظار تو را می‌کشد.
هوش مصنوعی: اگر در میهمانی عاشقان، سخنی شیرین و خوشایند بگویی، مانند کوه بیستون همواره پابرجا و جاودان خواهی بود.
هوش مصنوعی: نگاه کردن به صورت تو برایم همچون نوای دلنشینی است که به اوج زیبایی می‌رسد. من مثل آینه‌ای هستم که از زیبایی تو شرمنده‌ام، همچون ماهی که درخشش خاصی دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.