به کویت از سر خود سجده مقبل نمی دانم
به درگاه تو خود را بنده قابل نمی دانم
صف مژگان او زیر و زبر کردست عالم را
به دور نرگس او سحر را باطل نمی دانم
جفاجویی که چون خورشید تیغ او علم نبود
جهان را گر شبیخون آورد قاتل نمی دانم
در و دیوار در فریاد شد از پنبه گوشم
کسی را اینقدر از خویشتن غافل نمی دانم
بپا زنجیر شد یک سوزن بیرشته عیسی را
بلای بدتر از همراه ناقابل نمی دانم
حیات آدمی چون آب دایم رو به ره دارد
که من این کاروان را پای در منزل نمی دانم
گشادی می شود از عشقبازی بسته گیها را
به دستم گر فتد هر عقده یی مشکل نمی دانم
مرا هر چند همچون شمع آن بدخوی می سوزد
تمنای به غیر از سوختن در دل نمی دانم
نباشد سیدا آسایشی در عالم امکان
نظر تا می کنم این دشت را منزل نمی دانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در برابر معشوق خود را ناچیز میشمارد و از جادوی چشم و مژگان و ستم پنهان او سخن میگوید. سپس به اندرزهایی میپردازد: زیان همراه نالایق با اشاره به سوزن عیسی، و گذرا بودن زندگی همچون آب روان. در پایان عشق را گشایندهٔ هر گره و سوختن را تنها آرزوی خود میداند و دنیا را منزلی بیآسایش میخواند.
هوش مصنوعی: سجده کردن با سر بر خاک کوی تو را برای خود سعادتی نمیدانم که سزاوارش باشم؛ خود را لایق بندگی درگاه تو نمیشمارم.
هوش مصنوعی: صف مژگان معشوق جهان را زیر و رو کرده است؛ در روزگار چشم جادوگر او دیگر سحر و جادو را باطل و بیاثر نمیدانم.
هوش مصنوعی: آن ستمگر که شمشیرش مانند خورشید آشکار و برافراشته نیست، اگر شبانه بر جهان بتازد، کسی او را قاتل نمیشناسد؛ یعنی پنهانی میکشد و بیگناه مینماید.
هوش مصنوعی: در و دیوار از فریاد به ستوه آمدهاند و من هنوز پنبه در گوش دارم و نمیشنوم؛ هیچکس را اینقدر از حال خود غافل نمیدانم.
هوش مصنوعی: یک سوزن بینخ که همراه عیسی بود، زنجیر پای او شد و او را از عروج کامل بازداشت؛ پس بلایی بدتر از همراه نالایق نمیشناسم.
هوش مصنوعی: زندگی آدمی مانند آب همیشه در حرکت و گذر است؛ این کاروان را هرگز به منزل رسیده و آرامگرفته نمیبینم.
هوش مصنوعی: عشقورزی گرههای بسته را میگشاید؛ از این رو اگر هر گره دشواری به دستم بیفتد، آن را مشکل نمیشمارم.
هوش مصنوعی: هرچند آن یار بدخو مرا مانند شمع میسوزاند، در دلم آرزویی جز سوختن ندارم.
هوش مصنوعی: ای سیدا، در این جهان فانی آسایشی نیست؛ هرچه نگاه میکنم، این بیابان دنیا را جای ماندن و منزل نمیدانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.